حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ،. وَحَدَّثَنِي مَحْمُودٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه. أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ حِينَ زَاغَتِ الشَّمْسُ فَصَلَّى الظُّهْرَ فَلَمَّا سَلَّمَ قَامَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَذَكَرَ السَّاعَةَ، وَذَكَرَ أَنَّ بَيْنَ يَدَيْهَا أُمُورًا عِظَامًا ثُمَّ قَالَ " مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَسْأَلَ عَنْ شَىْءٍ فَلْيَسْأَلْ عَنْهُ، فَوَاللَّهِ لاَ تَسْأَلُونِي عَنْ شَىْءٍ إِلاَّ أَخْبَرْتُكُمْ بِهِ، مَا دُمْتُ فِي مَقَامِي هَذَا ". قَالَ أَنَسٌ فَأَكْثَرَ النَّاسُ الْبُكَاءَ، وَأَكْثَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَقُولَ " سَلُونِي ". فَقَالَ أَنَسٌ فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ فَقَالَ أَيْنَ مَدْخَلِي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " النَّارُ ". فَقَامَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حُذَافَةَ فَقَالَ مَنْ أَبِي يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " أَبُوكَ حُذَافَةُ ". قَالَ ثُمَّ أَكْثَرَ أَنْ يَقُولَ " سَلُونِي سَلُونِي ". فَبَرَكَ عُمَرُ عَلَى رُكْبَتَيْهِ فَقَالَ رَضِينَا بِاللَّهِ رَبًّا، وَبِالإِسْلاَمِ دِينًا، وَبِمُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم رَسُولاً. قَالَ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ قَالَ عُمَرُ ذَلِكَ، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ عُرِضَتْ عَلَىَّ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ آنِفًا فِي عُرْضِ هَذَا الْحَائِطِ وَأَنَا أُصَلِّي، فَلَمْ أَرَ كَالْيَوْمِ فِي الْخَيْرِ وَالشَّرِّ ".
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ quyosh ogʻgan paytda chiqib, peshin namozini oʻqidilar. Salom berib boʻlgach, minbarga koʻtarilib, Qiyomatni zikr qildilar va undan oldin ulkan ishlar yuz berishini eslatdilar. Soʻng: «Kim biror narsani soʻramoqchi boʻlsa, soʻrasin. Vallohi, men shu joyimda turar ekanman, mendan nimani soʻrasangiz, albatta uni sizga aytib beraman», dedilar. Anas aytadi: Shunda odamlar koʻp yigʻladilar va Rasululloh ﷺ koʻp marta: «Mendan soʻranglar!» deb aytdilar. Anas aytadi: Bir kishi oʻrnidan turib: «Ey Rasululloh, mening kiradigan joyim qayer?» dedi. U zot: «Doʻzax», dedilar. Soʻng Abdulloh ibn Huzofa oʻrnidan turib: «Ey Rasululloh, mening otam kim?» dedi. U zot: «Sening otang Huzofa», dedilar. Anas aytadi: Soʻng u zot yana koʻp marta: «Mendan soʻranglar, mendan soʻranglar!» dedilar. Shunda Umar tizzalari ustiga choʻkkalab: «Biz Allohni Rabb, Islomni din, Muhammad ﷺ ni Rasul deb rozi boʻldik», dedi. Umar buni aytganda Rasululloh ﷺ jim turdilar. Soʻng Rasululloh ﷺ: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, men hozir namoz oʻqib turganimda jannat va doʻzax mana shu devor koʻndalangida menga koʻrsatildi. Yaxshilik va yomonlik borasida bugungidek hech narsani koʻrgan emasman», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ қуёш оғган пайтда чиқиб, пешин намозини ўқидилар. Салом бериб бўлгач, минбарга кўтарилиб, Қиёматни зикр қилдилар ва ундан олдин улкан ишлар юз беришини эслатдилар. Сўнг: «Ким бирор нарсани сўрамоқчи бўлса, сўрасин. Валлоҳи, мен шу жойимда турар эканман, мендан нимани сўрасангиз, албатта уни сизга айтиб бераман», дедилар. Анас айтади: Шунда одамлар кўп йиғладилар ва Расулуллоҳ ﷺ кўп марта: «Мендан сўранглар!» деб айтдилар. Анас айтади: Бир киши ўрнидан туриб: «Эй Расулуллоҳ, менинг кирадиган жойим қаер?» деди. У зот: «Дўзах», дедилар. Сўнг Абдуллоҳ ибн Ҳузофа ўрнидан туриб: «Эй Расулуллоҳ, менинг отам ким?» деди. У зот: «Сенинг отанг Ҳузофа», дедилар. Анас айтади: Сўнг у зот яна кўп марта: «Мендан сўранглар, мендан сўранглар!» дедилар. Шунда Умар тиззалари устига чўккалаб: «Биз Аллоҳни Рабб, Исломни дин, Муҳаммад ﷺ ни Расул деб рози бўлдик», деди. Умар буни айтганда Расулуллоҳ ﷺ жим турдилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, мен ҳозир намоз ўқиб турганимда жаннат ва дўзах мана шу девор кўндалангида менга кўрсатилди. Яхшилик ва ёмонлик борасида бугунгидек ҳеч нарсани кўрган эмасман», дедилар.