حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ أَبِي سُفْيَانَ بْنِ أَسِيدِ بْنِ جَارِيَةَ الثَّقَفِيُّ ـ حَلِيفٌ لِبَنِي زُهْرَةَ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَشْرَةً مِنْهُمْ خُبَيْبٌ الأَنْصَارِيُّ، فَأَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عِيَاضٍ أَنَّ ابْنَةَ الْحَارِثِ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهُمْ حِينَ اجْتَمَعُوا اسْتَعَارَ مِنْهَا مُوسَى يَسْتَحِدُّ بِهَا، فَلَمَّا خَرَجُوا مِنَ الْحَرَمِ لِيَقْتُلُوهُ قَالَ خُبَيْبٌ الأَنْصَارِيُّ
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ oʻn (kishini) yubordilar — ular ichida Xubayb al-Ansoriy (ham) bor edi. (Ubaydulloh ibn Iyoz menga xabar berdiki, Horisning qizi unga xabar bergan:) Ular (asir oluvchilar bilan) yigʻilganlarida, u (Xubayb) undan (Horisning qizidan) bir ustara (pichoq) — u bilan (badanini) tozalash uchun — soʻrab oldi. Bas, ular uni oʻldirish uchun Haramdan (tashqariga) chiqqanlarida, Xubayb al-Ansoriy (oʻsha mashhur sheʼrini) ayta boshladi...(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ ўн (кишини) юбордилар — улар ичида Хубайб ал-Ансорий (ҳам) бор эди. (Убайдуллоҳ ибн Иёз менга хабар бердики, Ҳориснинг қизи унга хабар берган:) Улар (асир олувчилар билан) йиғилганларида, у (Хубайб) ундан (Ҳориснинг қизидан) бир устара (пичоқ) — у билан (баданини) тозалаш учун — сўраб олди. Бас, улар уни ўлдириш учун Ҳарамдан (ташқарига) чиққанларида, Хубайб ал-Ансорий (ўша машҳур шеърини) айта бошлади...