حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، عَنْ أَبِي حَمْزَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ الْخَلْقَ كَتَبَ فِي كِتَابِهِ ـ هُوَ يَكْتُبُ عَلَى نَفْسِهِ، وَهْوَ وَضْعٌ عِنْدَهُ عَلَى الْعَرْشِ ـ إِنَّ رَحْمَتِي تَغْلِبُ غَضَبِي ".
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan (rivoyat qildiki,) U zot: «Alloh xalqni yaratganida, Oʻz kitobida — U Oʻz zimmasiga (vaʼda qilib) yozadi va u (kitob) Uning huzurida, Arsh ustida (qoʻyilgan)dir — : ‹Albatta, Mening rahmatim Mening gʻazabimdan ustun keladi›, deb yozdi», dedilar.)(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан (ривоят қилдики,) У зот: «Аллоҳ халқни яратганида, Ўз китобида — У Ўз зиммасига (ваъда қилиб) ёзади ва у (китоб) Унинг ҳузурида, Арш устида (қўйилган)дир — : ‹Албатта, Менинг раҳматим Менинг ғазабимдан устун келади›, деб ёзди», дедилар.)