حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " قَالَ رَجُلٌ لَمْ يَعْمَلْ خَيْرًا قَطُّ، فَإِذَا مَاتَ فَحَرِّقُوهُ وَاذْرُوا نِصْفَهُ فِي الْبَرِّ وَنِصْفَهُ فِي الْبَحْرِ فَوَاللَّهِ لَئِنْ قَدَرَ اللَّهُ عَلَيْهِ لَيُعَذِّبَنَّهُ عَذَابًا لاَ يُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِنَ الْعَالَمِينَ، فَأَمَرَ اللَّهُ الْبَحْرَ فَجَمَعَ مَا فِيهِ، وَأَمَرَ الْبَرَّ فَجَمَعَ مَا فِيهِ ثُمَّ قَالَ لِمَ فَعَلْتَ قَالَ مِنْ خَشْيَتِكَ، وَأَنْتَ أَعْلَمُ، فَغَفَرَ لَهُ ".
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) (rivoyat qildiki,) Rasululloh ﷺ: «Hech qachon biror yaxshilik qilmagan bir kishi: ‹Qachon men oʻlsam, meni kuydiringlar, soʻng yarmimni quruqlikka, yarmimni dengizga sochinglar; chunki, vallohi, agar Alloh menga qodir boʻlsa (qoʻlga olsa), albatta meni — olamlardan hech kimni azoblamagan (bir azob bilan) — azoblaydi›, dedi. Bas, Alloh dengizga buyurdi — u oʻzidagi (zarralar)ni jamladi; quruqlikka (ham) buyurdi — u oʻzidagi narsani jamladi. Soʻng (Alloh) unga: ‹Nega bunday qilding?› dedi. U: ‹Sendan qoʻrqqanim uchun, Sen esa (oʻzim) yaxshiroq biluvchisan›, dedi. Bas, (Alloh) uni magʻfirat qildi», dedilar.)(Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) (ривоят қилдики,) Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳеч қачон бирор яхшилик қилмаган бир киши: ‹Қачон мен ўлсам, мени куйдиринглар, сўнг ярмимни қуруқликка, ярмимни денгизга сочинглар; чунки, валлоҳи, агар Аллоҳ менга қодир бўлса (қўлга олса), албатта мени — оламлардан ҳеч кимни азобламаган (бир азоб билан) — азоблайди›, деди. Бас, Аллоҳ денгизга буюрди — у ўзидаги (зарралар)ни жамлади; қуруқликка (ҳам) буюрди — у ўзидаги нарсани жамлади. Сўнг (Аллоҳ) унга: ‹Нега бундай қилдинг?› деди. У: ‹Сендан қўрққаним учун, Сен эса (ўзим) яхшироқ билувчисан›, деди. Бас, (Аллоҳ) уни мағфират қилди», дедилар.)