حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَبِيدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ آخِرَ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولاً الْجَنَّةَ، وَآخِرَ أَهْلِ النَّارِ خُرُوجًا مِنَ النَّارِ رَجُلٌ يَخْرُجُ حَبْوًا فَيَقُولُ لَهُ رَبُّهُ ادْخُلِ الْجَنَّةَ. فَيَقُولُ رَبِّ الْجَنَّةُ مَلأَى. فَيَقُولُ لَهُ ذَلِكَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فَكُلُّ ذَلِكَ يُعِيدُ عَلَيْهِ الْجَنَّةُ مَلأَى. فَيَقُولُ إِنَّ لَكَ مِثْلَ الدُّنْيَا عَشْرَ مِرَارٍ ".
(Abdulloh (ibn Masʼud) (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ: «Albatta, jannat ahlining jannatga eng oxiri kiruvchisi va doʻzax ahlining doʻzaxdan eng oxiri chiquvchisi — emaklab (sudralib) chiqadigan bir kishidir. Bas, Robbi unga: ‹Jannatga kir›, deydi. U: ‹Robbim, jannat toʻlibdi›, deydi. (Alloh) unga buni uch marta aytadi; har safar u (kishi) unga: ‹Jannat toʻlibdi›, deb takrorlaydi. Bas, (Alloh): ‹Albatta, senga — dunyoning oʻn baravari (qadaricha joy) — bordir›, deydi», dedilar.(Абдуллоҳ (ибн Масъуд) (розияллоҳу анҳу) айтди:) Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, жаннат аҳлининг жаннатга энг охири кирувчиси ва дўзах аҳлининг дўзахдан энг охири чиқувчиси — эмаклаб (судралиб) чиқадиган бир кишидир. Бас, Робби унга: ‹Жаннатга кир›, дейди. У: ‹Роббим, жаннат тўлибди›, дейди. (Аллоҳ) унга буни уч марта айтади; ҳар сафар у (киши) унга: ‹Жаннат тўлибди›, деб такрорлайди. Бас, (Аллоҳ): ‹Албатта, сенга — дунёнинг ўн баравари (қадарича жой) — бордир›, дейди», дедилар.