حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا مَهْدِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ، سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ سِيرِينَ، يُحَدِّثُ عَنْ مَعْبَدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَخْرُجُ نَاسٌ مِنْ قِبَلِ الْمَشْرِقِ وَيَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لاَ يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ، يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ، ثُمَّ لاَ يَعُودُونَ فِيهِ حَتَّى يَعُودَ السَّهْمُ إِلَى فُوقِهِ ". قِيلَ مَا سِيمَاهُمْ. قَالَ " سِيمَاهُمُ التَّحْلِيقُ ". أَوْ قَالَ " التَّسْبِيدُ ".
(Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan (rivoyat qildiki,) U zot: «Mashriq tomonidan baʼzi kishilar chiqadi; ular Qurʼon oʻqiydilar, (lekin u) ularning halqumlaridan (oʻtib) oʻtmaydi (qalblariga yetmaydi). Ular dindan — oʻq ovdan (otilgan hayvondan) chiqib ketganidek — chiqib ketadilar, soʻng unga (dinga) qaytmaydilar — toki oʻq oʻz (kamon) ipiga qaytmaguncha», dedilar. «Ularning alomati (belgisi) nima?» deyildi. U zot: «Ularning alomati — (boshni) qirib (taqir) qilish», — yoki: «sochni butunlay yoʻqotish», — dedilar.)(Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺдан (ривоят қилдики,) У зот: «Машриқ томонидан баъзи кишилар чиқади; улар Қуръон ўқийдилар, (лекин у) уларнинг ҳалқумларидан (ўтиб) ўтмайди (қалбларига етмайди). Улар диндан — ўқ овдан (отилган ҳайвондан) чиқиб кетганидек — чиқиб кетадилар, сўнг унга (динга) қайтмайдилар — токи ўқ ўз (камон) ипига қайтмагунча», дедилар. «Уларнинг аломати (белгиси) нима?» дейилди. У зот: «Уларнинг аломати — (бошни) қириб (тақир) қилиш», — ёки: «сочни бутунлай йўқотиш», — дедилар.)