ثنا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، نَا أَحْمَدُ بْنُ عِيسَى الْخَشَّابُ التِّنِّيسِيُّ , نَا عَمْرُو بْنُ أَبِي سَلَمَةَ , نَا أَبُو مُعَيْدٍ ، عَنْ سُلَيْمَانَ يَعْنِي ابْنَ مُوسَى , عَنْ نَافِعٍ , عَنِ ابْنِ عُمَرَ , وَعَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ , عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ , أَنَّهُمَا كَانَا يَقُولانِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " مَنِ اشْتَرَى بَيْعًا فَوَجَبَ لَهُ ، فَهُوَ بِالْخِيَارِ مَا لَمْ يُفَارِقْهُ صَاحِبُهُ , إِنْ شَاءَ أَخَذَ , وَإِنْ شَاءَ فَارَقَهُ فَلا خِيَارَ لَهُ "
Ibn Umar va Ibn Abbos (roziyallohu anhum) ikkovi Rasululloh ﷺdan shunday der edilar: «Kim bir savdoni sotib olsa va u oʻziga lozim boʻlsa, hamrohi undan ajralmaguncha ixtiyorlidir: xohlasa oladi; agar undan ajralsa, unga ixtiyor yoʻq».Ибн Умар ва Ибн Аббос (розияллоҳу анҳум) иккови Расулуллоҳ ﷺдан шундай дер эдилар: «Ким бир савдони сотиб олса ва у ўзига лозим бўлса, ҳамроҳи ундан ажралмагунча ихтиёрлидир: хоҳласа олади; агар ундан ажралса, унга ихтиёр йўқ».