ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْوَكِيلِ ، أنا أَبُو حَفْصٍ عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ , ثنا قُرَّةُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَسَدِيُّ , نَا عُمَرُ بْنُ فَرُّوخَ , حَدَّثَنِي خُبَيْبُ بْنُ الزُّبَيْرِ , عَنْ عِكْرِمَةَ , عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ , قَالَ : " نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تُبَاعَ ثَمَرَةٌ حَتَّى يُطْعَمَ , أَوْ صُوفٌ عَلَى ظَهْرٍ , أَوْ لَبَنٌ فِي ضَرْعٍ , أَوْ سَمْنٌ فِي لَبَنٍ " ، أَرْسَلَهُ وَكِيعٌ , عَنْ عُمَرَ بْنِ فَرُّوخَ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ meva yeyishga yaroqli boʻlmaguncha uni sotishdan, hayvon ustidagi jun, yelindagi sut yoki sut ichidagi sarigʻ yogʻ sotilishidan qaytardilar», dedi. Buni Vakiʼ Umar ibn Farruxdan mursal qilib rivoyat qildi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ мева ейишга яроқли бўлмагунча уни сотишдан, ҳайвон устидаги жун, елиндаги сут ёки сут ичидаги сариғ ёғ сотилишидан қайтардилар», деди. Буни Вакиъ Умар ибн Фаррухдан мурсал қилиб ривоят қилди.