نَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، وَالْحُسَيْنُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَيَّاشٍ ، قَالا : نَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الزَّعْفَرَانِيُّ , نَا شَبَابَةُ , نَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ , عَنْ أَبِي الْمُعْتَمِرِ ، عَنْ عُمَرَ بْنِ خَلْدَةَ الأَنْصَارِيِّ , قَالَ : جِئْنَا أَبَا هُرَيْرَةَ " فِي صَاحِبٍ لَنَا أُصِيبَ لِهَذَا الدَّيْنِ يَعْنِي أَفْلَسَ , فَقَالَ : ثُمَّ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي رَجُلٍ مَاتَ أَوْ أَفْلَسَ ، أَنَّ صَاحِبَ الْمَتَاعِ أَحَقُّ بِمَتَاعِهِ إِذَا وَجَدَهُ بِعَيْنِهِ أَنْ يَتْرُكَ صَاحِبَهُ وَفَاءً "
Umar ibn Xalda al-Ansoriy aytdi: Biz shu qarz sababli musibatga uchragan, yaʼni sinib qolgan bir sherigimiz haqida Abu Hurayraning oldiga keldik. U: «Rasululloh ﷺ vafot etgan yoki sinib qolgan kishi haqida shunday hukm qilganlar: mol egasi molini aynan oʻzicha topsa, u oʻz moliga haqliroqdir — (qarzdor) sohibi (qarzini) uzadigan (mol) qoldirmasa», dedi.Умар ибн Халда ал-Ансорий айтди: Биз шу қарз сабабли мусибатга учраган, яъни синиб қолган бир шеригимиз ҳақида Абу Ҳурайранинг олдига келдик. У: «Расулуллоҳ ﷺ вафот этган ёки синиб қолган киши ҳақида шундай ҳукм қилганлар: мол эгаси молини айнан ўзича топса, у ўз молига ҳақлироқдир — (қарздор) соҳиби (қарзини) узадиган (мол) қолдирмаса», деди.