حَدَّثَنَا ابْنُ صَاعِدٍ , نَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى الْقَطَّانُ , وَشُعَيْبُ بْنُ أَيُّوبَ , قَالا : نَا ابْنُ نُمَيْرٍ , عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ , عَنْ نَافِعٍ , عَنِ ابْنِ عُمَرَ , " أَنّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، عَامَلَ أَهْلَ خَيْبَرَ بِشَطْرِ مَا يَخْرُجُ مِنَ النَّخْلِ وَالزَّرْعِ " ، وَقَالَ يُوسُفُ : مِنَ النَّخْلِ وَالشَّجَرِ , قَالَ ابْنُ صَاعِدٍ : وَهِمَ فِي ذِكْرِ الشَّجَرِ ، وَلَمْ يَقُلْهُ غَيْرُهُ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Xaybar ahli bilan xurmozor va ekindan chiqadiganning yarmi evaziga muomala qildilar. Yusuf esa: «xurmozor va daraxtdan», dedi. Ibn Soid aytdi: U daraxtni zikr qilishda vahm qilgan (adashgan), buni undan boshqa hech kim aytmagan.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Хайбар аҳли билан хурмозор ва экиндан чиқадиганнинг ярми эвазига муомала қилдилар. Юсуф эса: «хурмозор ва дарахтдан», деди. Ибн Соид айтди: У дарахтни зикр қилишда ваҳм қилган (адашган), буни ундан бошқа ҳеч ким айтмаган.