ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ ، نَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ , نَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ , نَا سَعِيدٌ , عَنْ قَتَادَةَ , عَنْ أَنَسٍ , أَنَّ رَجُلا كَانَ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَبْتَاعُ وَكَانَ فِي عُقْدَتِهِ يَعْنِي فِي عَقْلِهِ ضَعْفٌ , فَأَتَى أَهْلُهُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , فَقَالُوا : يَا نَبِيَّ اللَّهِ ، " احْجُرْ عَلَى فُلانٍ فَإِنَّهُ يَبْتَاعُ وَفِي عُقْدَتِهِ ضَعْفٌ , فَدَعَاهُ فَنَهَاهُ عَنِ الْبَيْعِ , فَقَالَ : إِنِّي لا أَصْبِرُ عَنِ الْبَيْعِ , فَقَالَ : إِنْ كُنْتَ غَيْرَ تَارِكٍ الْبَيْعَ ، فَقُلْ : هَا وَهَا وَلا خِلابَةَ "
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ zamonlarida bir kishi savdo qilar edi, uning aqlida zaiflik bor edi. Uning ahli Allohning Nabiysi ﷺ huzurlariga kelib: «Ey Allohning Nabiysi, falonchini man qiling, chunki u savdo qiladi, ammo aqlida zaiflik bor», dedilar. Shunda u zot uni chaqirib, savdo qilishdan qaytardilar. U: «Men savdosiz sabr qila olmayman», dedi. U zot: «Agar savdoni tark etmaydigan boʻlsang: ‹Ma va ma, aldash yoʻq›, deb ayt», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ замонларида бир киши савдо қилар эди, унинг ақлида заифлик бор эди. Унинг аҳли Аллоҳнинг Набийси ﷺ ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Набийси, фалончини ман қилинг, чунки у савдо қилади, аммо ақлида заифлик бор», дедилар. Шунда у зот уни чақириб, савдо қилишдан қайтардилар. У: «Мен савдосиз сабр қила олмайман», деди. У зот: «Агар савдони тарк этмайдиган бўлсанг: ‹Ма ва ма, алдаш йўқ›, деб айт», дедилар.