نَا يَزْدَادُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْكَاتِبُ , نَا أَبُو مُوسَى مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى . ح وَنا أُسَامَةُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مَسْعُودٍ ، وَآخَرُونَ , قَالُوا : نَا حَفْصُ بْنُ عَمْرٍو , قَالا : نَا عُمَرُ بْنُ عَلِيٍّ الْمَقْدِسِيُّ , نَا حَجَّاجٌ , عَنْ مَكْحُولٍ , عَنِ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ , قَالَ : قُلْتُ لِفَضَالَةَ بْنِ عُبَيْدٍ : " أَرَأَيْتَ تَعْلِيقَ الْيَدِ فِي عُنُقِ السَّارِقِ أَمِنَ السُّنَّةِ ؟ قَالَ : نَعَمْ , إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُتِيَ بِسَارِقٍ فَأَمَرَ بِيَدِهِ فَقُطِعَتْ , ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَعُلِّقَتْ فِي عُنُقِهِ "
Ibn Muhayriz aytdi: Men Fazola ibn Ubaydga: «Oʻgʻrining qoʻlini boʻyniga osib qoʻyish sunnatdanmi?» dedim. U: «Ha. Rasululloh ﷺning huzurlariga bir oʻgʻri keltirildi, u zot uning qoʻlini (kesishga) buyurdilar va u kesildi; soʻng uning (qoʻli) haqida buyurdilar va u boʻyniga osib qoʻyildi», dedi.Ибн Муҳайриз айтди: Мен Фазола ибн Убайдга: «Ўғрининг қўлини бўйнига осиб қўйиш суннатданми?» дедим. У: «Ҳа. Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига бир ўғри келтирилди, у зот унинг қўлини (кесишга) буюрдилар ва у кесилди; сўнг унинг (қўли) ҳақида буюрдилар ва у бўйнига осиб қўйилди», деди.