نَا الْحُسَيْنُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَيَّاشٍ ، نَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ , نَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ , نَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ زَكَرِيَّا , نَا فُضَيْلُ بْنُ غَزْوَانَ , عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي نُعْمٍ , حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ , قَالَ : سَمِعْتُ أَبَا الْقَاسِمِ نَبِيَّ التَّوْبَةِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , يَقُولُ : " مَنْ قَذَفَ مَمْلُوكَهُ وَهُوَ بَرِيءٌ مِمَّا قَالَ ، جَلَدَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ الْحَدَّ , إِلا أَنْ يَكُونَ كَمَا قَالَ "
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Men Abul-Qosim — tavba paygʻambari ﷺni: «Kim oʻz quliga boʻhton qilsa, u esa aytilgan narsadan pok boʻlsa, Alloh qiyomat kuni unga had uradi; magar (qul) u aytganday boʻlsa (bundan mustasno)», deb aytayotganlarini eshitdim.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Абул-Қосим — тавба пайғамбари ﷺни: «Ким ўз қулига бўҳтон қилса, у эса айтилган нарсадан пок бўлса, Аллоҳ қиёмат куни унга ҳад уради; магар (қул) у айтгандай бўлса (бундан мустасно)», деб айтаётганларини эшитдим.