نَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ، وَإِسْمَاعِيلُ بْنُ الْعَبَّاسِ الْوَرَّاقُ ، قَالا : نَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ زَنْجُوَيْهِ , نَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ , نَا رَبِيعَةُ بْنُ عُثْمَانَ , عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ , عَنْ نَهَارٍ الْعَبْدِيِّ , عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ , أَنَّ رَجُلا جَاءَ بِابْنَتِهِ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , فَقَالَ : " هَذِهِ ابْنَتِي أَبَتْ أَنْ تَزَوَّجَ , فَقَالَ : أَطِيعِي أَبَاكِ أَتَدْرِينَ مَا حَقَّ الزَّوْجُ عَلَى الزَّوْجَةِ ؟ لَوْ كَانَ بِأَنْفِهِ قُرْحَةٌ تَسِيلُ قَيْحًا وَصَدِيدًا لَحَسَتْهُ مَا أَدَّتْ حَقَّهُ , فَقَالَتْ : وَالَّذِي بَعَثَكَ لا نَكَحْتُ , فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : لا تُنْكِحُوهُنَّ إِلا بِإِذْنِهِنَّ "
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinishicha, bir kishi qizini Nabiy ﷺ huzuriga olib kelib: «Mana bu qizim turmushga chiqishdan bosh tortdi», dedi. U zot: «Otangga itoat qil. Erning xotini ustidagi haqqi nima ekanini bilasanmi? Agar uning burnida yiring va sarsuv oqib turgan yara boʻlsa-yu, xotini uni yalasa ham, uning haqqini ado qilgan boʻlmasdi», dedilar. Qiz: «Seni (haq bilan) yuborgan Zotga qasamki, men turmushga chiqmayman», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ularni izinlarisiz nikohlab bermanglar», dedilar.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинишича, бир киши қизини Набий ﷺ ҳузурига олиб келиб: «Мана бу қизим турмушга чиқишдан бош тортди», деди. У зот: «Отангга итоат қил. Эрнинг хотини устидаги ҳаққи нима эканини биласанми? Агар унинг бурнида йиринг ва сарсув оқиб турган яра бўлса-ю, хотини уни яласа ҳам, унинг ҳаққини адо қилган бўлмасди», дедилар. Қиз: «Сени (ҳақ билан) юборган Зотга қасамки, мен турмушга чиқмайман», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Уларни изинларисиз никоҳлаб берманглар», дедилар.