نَا ابْنُ أَبِي دَاوُدَ , نَا مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ كَرَامَةَ , نَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى . ح وثنا ابْنُ أَبِي دَاوُدَ أَيْضًا , نَا عُبَيْدُ بْنُ هَاشِمٍ الْكَرْمَانِيُّ , نَا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ , قَالا : نَا شَرِيكٌ , عَنْ أَبِي هَارُونَ ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ , أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , قَالَ : " لَيْسَ عَلَى الْمَرْءِ جُنَاحٌ أَنْ يَتَزَوَّجَ مِنْ مَالِهِ بِقَلِيلٍ أَوْ كَثِيرٍ إِذَا أَشْهَدَ "
Abu Said (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kishiga — guvoh keltirsa — oʻz molidan ozi bilanmi yoki koʻpi bilanmi uylanishida hech gunoh yoʻqdir», dedilar.Абу Саид (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кишига — гувоҳ келтирса — ўз молидан ози биланми ёки кўпи биланми уйланишида ҳеч гуноҳ йўқдир», дедилар.