نَا الْحُسَيْنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ، نَا إِسْحَاقُ بْنُ بُهْلُولٍ , قَالَ : قِيلَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَوَّادٍ : يُزَوِّجُ الرَّجُلُ كَرِيمَتَهُ مِنْ ذِي الدِّينِ إِذَا لَمْ يَكُنْ فِي الْحَسَبِ مِثْلُهُ ؟ قَالَ : حَدَّثَنِي مِسْعَرٌ , عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ , عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ طَلْحَةَ , قَالَ : قَالَ عُمَرُ : " لأَمْنَعَنَّ تَزَوُّجَ ذَوَاتِ الأَحْسَابِ ، إِلا مِنَ الأَكْفَاءِ "
Ishoq ibn Buhlul aytdi: Abdulloh ibn Abu Ravvodga: «Kishi oʻz suyukli qizini, nasab jihatidan oʻziga teng boʻlmasa ham, dindor kishiga uzatadimi?» deyildi. U aytdi: Menga Misʼar Saʼd ibn Ibrohimdan, u Ibrohim ibn Muhammad ibn Talhadan aytib berdi: Umar: «Nasabli ayollarning oʻzlariga teng (kufv) boʻlmaganlarga turmushga chiqishini albatta man qilaman», dedi.Ишоқ ибн Буҳлул айтди: Абдуллоҳ ибн Абу Равводга: «Киши ўз суюкли қизини, насаб жиҳатидан ўзига тенг бўлмаса ҳам, диндор кишига узатадими?» дейилди. У айтди: Менга Мисъар Саъд ибн Иброҳимдан, у Иброҳим ибн Муҳаммад ибн Талҳадан айтиб берди: Умар: «Насабли аёлларнинг ўзларига тенг (куфв) бўлмаганларга турмушга чиқишини албатта ман қиламан», деди.