Abu Sufyon (rahimahulloh) aytdi: menga bizdan boʻlgan bir necha keksalar soʻzlab berishdi: bir kishi Umar ibn al-Xattobning oldiga kelib: «Ey amirul-moʻʼminin, men xotinimdan ikki yil gʻoyib boʻldim, kelsam u homilador ekan», dedi. Umar uni tosh-boʻron qilish haqida odamlar bilan maslahatlashdi. Shunda Muoz ibn Jabal: «Ey amirul-moʻʼminin, agar sening unga yoʻling boʻlsa ham, qornidagi (bola)ga yoʻling yoʻq; uni tugʻguncha qoʻyib ber», dedi. U ayolni qoʻyib berdi; ayol oldingi tishlari chiqib turgan bir oʻgʻil tugʻdi. Kishi undagi oʻxshashlikni tanidi va: «Kaʼbaning Rabbiga qasamki, bu mening oʻgʻlim!», dedi. Umar esa: «Ayollar Muozning mislini tugʻishdan ojiz qoldilar; Muoz boʻlmaganida, Umar halok boʻlar edi», dedi.Абу Суфён (раҳимаҳуллоҳ) айтди: менга биздан бўлган бир неча кексалар сўзлаб беришди: бир киши Умар ибн ал-Хаттобнинг олдига келиб: «Эй амирул-мўъминин, мен хотинимдан икки йил ғойиб бўлдим, келсам у ҳомиладор экан», деди. Умар уни тош-бўрон қилиш ҳақида одамлар билан маслаҳатлашди. Шунда Муоз ибн Жабал: «Эй амирул-мўъминин, агар сенинг унга йўлинг бўлса ҳам, қорнидаги (бола)га йўлинг йўқ; уни туғгунча қўйиб бер», деди. У аёлни қўйиб берди; аёл олдинги тишлари чиқиб турган бир ўғил туғди. Киши ундаги ўхшашликни таниди ва: «Каъбанинг Раббига қасамки, бу менинг ўғлим!», деди. Умар эса: «Аёллар Муознинг мислини туғишдан ожиз қолдилар; Муоз бўлмаганида, Умар ҳалок бўлар эди», деди.