Hoshim ibn Yahyo al-Farro al-Mujoshiiy (rahimahulloh) aytdi: bir kuni Molik ibn Dinor oʻtirgan edi, birdan uning oldiga bir kishi kelib: «Ey Abu Yahyo, toʻrt yildan beri homilador boʻlgan, qattiq qiynoqqa tushgan bir ayol uchun duo qiling», dedi. Molik gʻazablanib, sahifalarni yopdi va: «Bu qavm bizni paygʻambarlar deb oʻylaydimi?», dedi. Soʻng (Qurʼon) oʻqidi, soʻng duo qildi, soʻng: «Allohim, bu ayolning qornida shamol boʻlsa, uni shu soatda undan chiqargin; agar qornida qiz boʻlsa, uning oʻrniga oʻgʻil bergin. Zero Sen xohlagan narsangni oʻchirasan va (xohlaganingni) sobit qilasan, Ummul-kitob Sening huzurangdadir», dedi. Soʻng Molik qoʻlini koʻtardi, odamlar ham qoʻllarini koʻtardilar. Elchi haligi kishining oldiga kelib: «Xotiningdan xabar ol», dedi. Kishi ketdi. Molik hali qoʻlini tushirmasidan, oʻsha kishi masjid eshigidan koʻrindi — yelkasida jingalak sochli, tishlari toʻla chiqqan, kindigi hali kesilmagan toʻrt yashar bir oʻgʻil bor edi.Ҳошим ибн Яҳё ал-Фарро ал-Мужошиий (раҳимаҳуллоҳ) айтди: бир куни Молик ибн Динор ўтирган эди, бирдан унинг олдига бир киши келиб: «Эй Абу Яҳё, тўрт йилдан бери ҳомиладор бўлган, қаттиқ қийноққа тушган бир аёл учун дуо қилинг», деди. Молик ғазабланиб, саҳифаларни ёпди ва: «Бу қавм бизни пайғамбарлар деб ўйлайдими?», деди. Сўнг (Қуръон) ўқиди, сўнг дуо қилди, сўнг: «Аллоҳим, бу аёлнинг қорнида шамол бўлса, уни шу соатда ундан чиқаргин; агар қорнида қиз бўлса, унинг ўрнига ўғил бергин. Зеро Сен хоҳлаган нарсангни ўчирасан ва (хоҳлаганингни) собит қиласан, Уммул-китоб Сенинг ҳузурангдадир», деди. Сўнг Молик қўлини кўтарди, одамлар ҳам қўлларини кўтардилар. Элчи ҳалиги кишининг олдига келиб: «Хотинингдан хабар ол», деди. Киши кетди. Молик ҳали қўлини туширмасидан, ўша киши масжид эшигидан кўринди — елкасида жингалак сочли, тишлари тўла чиққан, киндиги ҳали кесилмаган тўрт яшар бир ўғил бор эди.