نَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَلِيٍّ الْمُكْرِمِيُّ , نَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ نَصْرٍ أَبُو جَعْفَرٍ التِّرْمِذِيُّ , نَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ , نَا مُحَمَّدُ بْنُ صَدَقَةَ , عَنِ ابْنِ أَبِي الزِّنَادِ , عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ , عَنْ أَبِيهِ , قَالَ : قَالَ الزُّبَيْرُ : " نزلت هَذِهِ الآيَةُ فِينَا وَأُولُو الأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَى بِبَعْضٍ فِي كِتَابِ اللَّهِ , كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ آخَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ ، وَرَجُلٍ مِنَ الأَنْصَارِ , فَلَمْ نَكُنْ نَشُكُّ أَنَّا نَتَوَارَثُ لَوْ هَلَكَ كَعْبٌ وَلَيْسَ لَهُ مَنْ يَرِثُهُ لَظَنَنْتُ أَنِّي أَرِثُهُ , وَلَوْ هَلَكْتُ كَذَلِكَ يَرِثُنِي حَتَّى نزلت هَذِهِ الآيَةُ "
Urva otasidan rivoyat qiladi: Zubayr aytdi: «Bu oyat — ‹Qarindoshlar Allohning Kitobida bir-birlariga haqliroqdirlar› (oyati) biz haqimizda nozil boʻldi. Nabiy ﷺ muhojirlardan ikki kishi bilan ansorlardan bir kishi orasida birodarlik oʻrnatgan edilar. Biz bir-birimizga meros boʻlishimizga shubha qilmas edik: agar Kaʼb halok boʻlsa va unga meros boʻladigan kishi boʻlmasa, men unga meros boʻlaman, deb oʻylardim; men ham shunday halok boʻlsam, u menga meros boʻlar edi. Toki bu oyat nozil boʻldi».Урва отасидан ривоят қилади: Зубайр айтди: «Бу оят — ‹Қариндошлар Аллоҳнинг Китобида бир-бирларига ҳақлироқдирлар› (ояти) биз ҳақимизда нозил бўлди. Набий ﷺ муҳожирлардан икки киши билан ансорлардан бир киши орасида биродарлик ўрнатган эдилар. Биз бир-биримизга мерос бўлишимизга шубҳа қилмас эдик: агар Каъб ҳалок бўлса ва унга мерос бўладиган киши бўлмаса, мен унга мерос бўламан, деб ўйлардим; мен ҳам шундай ҳалок бўлсам, у менга мерос бўлар эди. Токи бу оят нозил бўлди».