Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ qul va choʻri haqida shunday dedilar: «Agar ular sheriklar oʻrtasida (umumiy) boʻlsa-yu, ulardan biri undagi oʻz ulushini ozod qilsa, ozod qilgan kishiga undagi ulushini ozod qilish vojib boʻladi. Agar uning molidan (qulning) bahosiga yetadigani boʻlsa, qolgan bahoni sheriklariga toʻlab beradi va ozod qilingan (qul)ning yoʻli boʻsh qoʻyiladi». Ibn Soid aytdi: Bu hadisda «va choʻri» (soʻzi) shu tarzda keladi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ қул ва чўри ҳақида шундай дедилар: «Агар улар шериклар ўртасида (умумий) бўлса-ю, улардан бири ундаги ўз улушини озод қилса, озод қилган кишига ундаги улушини озод қилиш вожиб бўлади. Агар унинг молидан (қулнинг) баҳосига етадигани бўлса, қолган баҳони шерикларига тўлаб беради ва озод қилинган (қул)нинг йўли бўш қўйилади». Ибн Соид айтди: Бу ҳадисда «ва чўри» (сўзи) шу тарзда келади.