نَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ الْقَاسِمِ الأَزْدِيُّ الْمَعْرُوفُ بِابْنِ ابْنَةِ كَعْبٍ ، نَا الْهَيْثَمُ بْنُ سَهْلٍ , نَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ , نَا أَيُّوبُ , عَنْ نَافِعٍ , عَنِ ابْنِ عُمَرَ . ح وَنا مُحَمَّدُ بْنُ الْقَاسِمِ , نَا الْهَيْثَمُ بْنُ سَهْلٍ , نَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ , نَا ابْنُ عَوْنٍ , عَنْ نَافِعٍ , عَنِ ابْنِ عُمَرَ , قَالَ : قَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، " إِنِّي أَصَبْتُ مَالا بِخَيْبَرَ لَمْ أُصِبْ مَالا أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْهُ , فَقَالَ لَهُ : إِنْ شِئْتَ تَصَدَّقْتَ بِهِ وَأَمْسَكْتَ أَصْلَهُ , قَالَ : فَتَصَدَّقَ بِهِ عُمَرُ عَلَى الْقُرْبَى ، وَالْمَسَاكِينِ ، وَابْنِ السَّبِيلِ , لا جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ أَوْ يُطْعِمَ صَدِيقًا غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ مِنْهُ مَالا , أَوْ مُتَأَثِّلٍ مِنْهُ مَالا "
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytadi: Umar (roziyallohu anhu): «Yo Rasululloh, men Xaybarda bir molga ega boʻldim, undan koʻra menga sevimliroq molga hech qachon ega boʻlmaganman», dedi. U zot unga: «Istasang, uni sadaqa qilib, aslini ushlab qol», dedilar. Shunda Umar uni qarindoshlarga, miskinlarga va yoʻlovchiga sadaqa qildi. Uni boshqargan kishi undan yesa yoki doʻstini ovqatlantirsa, gunoh emas — undan mol orttirmagan va undan boylik toʻplamagan holda.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтади: Умар (розияллоҳу анҳу): «Ё Расулуллоҳ, мен Хайбарда бир молга эга бўлдим, ундан кўра менга севимлироқ молга ҳеч қачон эга бўлмаганман», деди. У зот унга: «Истасанг, уни садақа қилиб, аслини ушлаб қол», дедилар. Шунда Умар уни қариндошларга, мискинларга ва йўловчига садақа қилди. Уни бошқарган киши ундан еса ёки дўстини овқатлантирса, гуноҳ эмас — ундан мол орттирмаган ва ундан бойлик тўпламаган ҳолда.