حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، وَمُحَمَّدُ بْنُ مَخْلَدٍ ، وَآخَرُونَ ، قَالُوا : نَا عَلِيُّ بْنُ حَرْبٍ , نَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ , عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ , عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ , عَنْ جَابِرٍ , قَالَ : " قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الشُّفْعَةِ فِي كُلِّ شِرْكٍ لَمْ يُقْسَمْ : رَبْعَةٌ ، أَوْ حَائِطٌ لا يَحِلُّ لَهُ أَنْ يَبِيعَهُ حَتَّى يَسْتَأْذِنَ شَرِيكَهُ " ، وَقَالَ ابْنُ مَخْلَدٍ : حَتَّى يُؤْذِنَ شَرِيكَهُ , فَإِنْ شَاءَ أَخَذَ ، وَإِنْ شَاءَ تَرَكَ , فَإِنْ بَاعَهُ ، وَلَمْ يُؤْذِنْهُ ، فَهُوَ أَحَقُّ بِهِ " , لَمْ يَقُلْ : يُقْسَمُ فِي هَذَا الْحَدِيثِ إِلا ابْنُ إِدْرِيسَ ، وَهُوَ مِنَ الثِّقَاتِ الْحُفَّاظِ
Jobirdan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ taqsim qilinmagan har bir sheriklikda — hovli boʻladimi yoki bogʻ boʻladimi — shufʼa haqida hukm qildilar: sherigidan izn soʻramaguncha uni sotishi unga halol emas. Ibn Maxlad esa: sherigiga bildirmaguncha; bas, xohlasa oladi, xohlasa tark etadi; agar sotsa-yu, unga bildirmasa, u unga haqliroqdir, deb keltirdi. Bu hadisda «taqsim qilinmagan» soʻzini Ibn Idrisdan boshqa hech kim aytmagan, u esa ishonchli hofizlardandir.Жобирдан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ тақсим қилинмаган ҳар бир шерикликда — ҳовли бўладими ёки боғ бўладими — шуфъа ҳақида ҳукм қилдилар: шеригидан изн сўрамагунча уни сотиши унга ҳалол эмас. Ибн Махлад эса: шеригига билдирмагунча; бас, хоҳласа олади, хоҳласа тарк этади; агар сотса-ю, унга билдирмаса, у унга ҳақлироқдир, деб келтирди. Бу ҳадисда «тақсим қилинмаган» сўзини Ибн Идрисдан бошқа ҳеч ким айтмаган, у эса ишончли ҳофизлардандир.