Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: «Men Nabiy ﷺ roʻza tutadigan bir kunda u zotga tuhfa qilish uchun qovoq (idish)da nabiz tayyorladim. Iftorlari paytida uni koʻtarib huzurlariga keldim. U zot: ‹Bu nima, ey Abu Hurayra?› dedilar. Men: ‹Otam va onam sizga fido boʻlsin, yo Rasululloh, bu — men siz uchun tayyorlagan nabiz. Bugungi kuni roʻza tutishingizni bilardim, shuning uchun undan olishingizni yaxshi koʻrdim›, dedim. U zot: ‹Uni menga yaqin keltir›, dedilar. Unga qaraganlarida, u koʻpirib qaynayotgan edi. Shunda: ‹Buni devorga urib (toʻkib) tashla, chunki buni Allohga va oxirat kuniga imon keltirmaydigan kishigina ichadi›, dedilar».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: «Мен Набий ﷺ рўза тутадиган бир кунда у зотга туҳфа қилиш учун қовоқ (идиш)да набиз тайёрладим. Ифторлари пайтида уни кўтариб ҳузурларига келдим. У зот: ‹Бу нима, эй Абу Ҳурайра?› дедилар. Мен: ‹Отам ва онам сизга фидо бўлсин, ё Расулуллоҳ, бу — мен сиз учун тайёрлаган набиз. Бугунги куни рўза тутишингизни билардим, шунинг учун ундан олишингизни яхши кўрдим›, дедим. У зот: ‹Уни менга яқин келтир›, дедилар. Унга қараганларида, у кўпириб қайнаётган эди. Шунда: ‹Буни деворга уриб (тўкиб) ташла, чунки буни Аллоҳга ва охират кунига имон келтирмайдиган кишигина ичади›, дедилар».