Sunan ad-Doraqutniy · HadisСунан ад-Дорақутний · Ҳадис4214
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، نَا حَاجِبُ بْنُ سُلَيْمَانَ , نَا مُؤَمَّلٌ , نَا سُفْيَانُ , وَوُهَيْبُ بْنُ خَالِدٍ , عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ , عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ الْمُنْذِرِ , عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ , قَالَتْ : " كَانَ لَنَا فَرَسٌ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، فَأَرَادَتْ أَنْ تَمُوتَ فَذَبَحْنَاهَا فَأَكَلْنَاهَا "
Asmo bint Abu Bakr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ zamonlarida bizning bir otimiz bor edi; u oʻlay deb qoldi, shunda biz uni soʻydik va uni yedik», dedi.Асмо бинт Абу Бакр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ замонларида бизнинг бир отимиз бор эди; у ўлай деб қолди, шунда биз уни сўйдик ва уни едик», деди.
Rivoyat qildi:Ривоят қилди: Asmo bint Abu Bakr