حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ هَارُونَ بْنِ رُسْتُمَ الْسَقْطِيُّ , ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سَعِيدٍ أَبُو يَحْيَى الْعَطَّارُ , ثنا شَبَابَةُ , ثنا خَارِجَةُ بْنُ مُصْعَبٍ , عَنْ أَبِي الْحُسَيْنِ الْمَدِينِيِّ ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ , عَنْ أَبِيهِ , عَنْ عُمَرَ , عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , قَالَ : " لَيْسَ عَلَى مَنْ خَلْفَ الإِمَامِ سَهْوٌ , فَإِنْ سَهَا الإِمَامُ فَعَلَيْهِ وَعَلَى مَنْ خَلْفَهُ السَّهْوُ , وَإِنْ سَهَا مَنْ خَلْفَ الإِمَامِ فَلَيْسَ عَلَيْهِ سَهْوٌ وَالإِمَامُ كَافِيهِ "
Umar (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Imom ortidagi kishiga sahv (sajdasi) yoʻq. Agar imom adashsa, unga ham, ortidagilarga ham sahv (sajdasi lozim) boʻladi. Agar imom ortidagi adashsa, unga sahv (sajdasi) yoʻq, imom unga kifoya qiladi», dedilar.Умар (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Имом ортидаги кишига саҳв (саждаси) йўқ. Агар имом адашса, унга ҳам, ортидагиларга ҳам саҳв (саждаси лозим) бўлади. Агар имом ортидаги адашса, унга саҳв (саждаси) йўқ, имом унга кифоя қилади», дедилар.