حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّفَّارُ , ثنا عَبَّاسٌ الدُّورِيُّ , ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَدْرٍ الدُّورِيُّ , ثنا يَحْيَى بْنُ الْيَمَانِ , عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلانَ , عَنْ حُسَيْنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ , عَنْ عِكْرِمَةَ , عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ , قَالَ : " كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نزل مَنْزِلا فَزَالَتِ الشَّمْسُ لَمْ يَرْتَحِلْ حَتَّى يُصَلِّي الْعَصْرَ , وَإِذَا ارْتَحَلَ قَبْلَ الزَّوَالِ صَلَّى كُلَّ وَاحِدَةٍ لِوَقْتِهَا "
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Nabiy ﷺ bir manzilga tushganlarida quyosh ogʻsa, asrni oʻqimagunlaricha koʻchmas edilar; agar zavoldan oldin koʻchsalar, har birini oʻz vaqtida oʻqir edilar».Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «Набий ﷺ бир манзилга тушганларида қуёш оғса, асрни ўқимагунларича кўчмас эдилар; агар заволдан олдин кўчсалар, ҳар бирини ўз вақтида ўқир эдилар».