حَدَّثَنَا الْقَاضِي أَبُو عُمَرَ ، ثنا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ , ثنا مُسْلِمٌ , ثنا دَاوُدُ بْنُ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقُرَشِيُّ , ثنا مَالِكُ بْنُ دِينَارٍ , قَالَ : صَعِدْتُ إِلَى ابْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ فَوْقَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ بَعْدَمَا أَذَّنَ , فَقُلْتُ لَهُ أَخْبِرْنِي عَنْ أَذَانِ أَبِيكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , قَالَ : " كَانَ يَبْدَأُ فَيُكَبِّرُ , ثُمَّ يَقُولُ : أَشْهَدُ أَنْ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ , وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ , حَيِّ عَلَى الصَّلاةِ , حَيِّ عَلَى الْفَلاحِ مَرَّةً , ثُمَّ يَرْجِعُ فَيَقُولُ : أَشْهَدُ أَنْ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ , أَشْهَدُ أَنْ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ , أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ , أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ , حَتَّى يَأْتِيَ عَلَى آخِرِ الأَذَانِ : اللَّهُ أَكْبَرُ , اللَّهُ أَكْبَرُ , لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ " . تَفَرَّدَ بِهِ دَاوُدُ
Molik ibn Dinor aytdi: Men Ibn Abu Mahzuraning oldiga, u azon aytganidan keyin, Masjidul-Haramning ustiga chiqdim va unga: «Menga otangning Rasululloh ﷺ uchun aytgan azoni haqida xabar ber», dedim. U aytdi: U boshlab takbir aytar, soʻng: «Ashhadu an lo ilaha illalloh, va ashhadu anna Muhammadan rasululloh, hayya alas-solah, hayya alal-falah» — bir marta — der, soʻng qaytib: «Ashhadu an lo ilaha illalloh, ashhadu an lo ilaha illalloh, ashhadu anna Muhammadan rasululloh, ashhadu anna Muhammadan rasululloh» der va azonning oxiriga yetguncha: «Allohu akbar, Allohu akbar, lo ilaha illalloh» der edi. Buni yolgʻiz Dovud rivoyat qilgan.Молик ибн Динор айтди: Мен Ибн Абу Маҳзуранинг олдига, у азон айтганидан кейин, Масжидул-Ҳарамнинг устига чиқдим ва унга: «Менга отангнинг Расулуллоҳ ﷺ учун айтган азони ҳақида хабар бер», дедим. У айтди: У бошлаб такбир айтар, сўнг: «Ашҳаду ан ло илаҳа иллаллоҳ, ва ашҳаду анна Муҳаммадан расулуллоҳ, ҳайя алас-солаҳ, ҳайя алал-фалаҳ» — бир марта — дер, сўнг қайтиб: «Ашҳаду ан ло илаҳа иллаллоҳ, ашҳаду ан ло илаҳа иллаллоҳ, ашҳаду анна Муҳаммадан расулуллоҳ, ашҳаду анна Муҳаммадан расулуллоҳ» дер ва азоннинг охирига етгунча: «Аллоҳу акбар, Аллоҳу акбар, ло илаҳа иллаллоҳ» дер эди. Буни ёлғиз Довуд ривоят қилган.