Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ bir sariyya joʻnatdilar, men ham unda edim. Bizni qorongʻulik qopladi va qibla bilinmay qoldi. Bizdan bir toifa: «Qiblani bildik, u mana bu yerda, shimol tomonda» dedi-da, namoz oʻqib, bir chiziq tortdi. Baʼzilarimiz esa: «Qibla mana bu yerda, janub tomonda» dedi va chiziq tortdi. Tong otib, quyosh chiqqanda, oʻsha chiziqlar qibladan boshqa tomonga qaragan boʻlib chiqdi. Safarimizdan qaytganimizda buni Nabiy ﷺdan soʻradik. U zot sukut qildilar va Alloh azza va jalla: {Mashriq ham, magʻrib ham Allohnikidir. Qay tomonga yuzlansangiz, oʻsha tomonda Allohning vajhi bordir} (oyatini) nozil qildi, yaʼni qayerda boʻlsangiz ham.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бир сарийя жўнатдилар, мен ҳам унда эдим. Бизни қоронғулик қоплади ва қибла билинмай қолди. Биздан бир тоифа: «Қиблани билдик, у мана бу ерда, шимол томонда» деди-да, намоз ўқиб, бир чизиқ тортди. Баъзиларимиз эса: «Қибла мана бу ерда, жануб томонда» деди ва чизиқ тортди. Тонг отиб, қуёш чиққанда, ўша чизиқлар қибладан бошқа томонга қараган бўлиб чиқди. Сафаримиздан қайтганимизда буни Набий ﷺдан сўрадик. У зот сукут қилдилар ва Аллоҳ азза ва жалла: {Машриқ ҳам, мағриб ҳам Аллоҳникидир. Қай томонга юзлансангиз, ўша томонда Аллоҳнинг важҳи бордир} (оятини) нозил қилди, яъни қаерда бўлсангиз ҳам.