حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ ، ثنا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّبَّاحُ , ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عُلَيَّةَ , عَنْ أَيُّوبَ , عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ , قَالَ : " كَانَ ابْنُ عُمَرَ يُصَلِّي عَلَى رَاحِلَتِهِ تَطَوُّعًا , فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يُوتِرَ نزل فَأَوْتَرَ عَلَى الأَرْضِ " , قَالَ : وَقَالَ نَافِعٌ : كَانَ ابْنُ عُمَرَ " رُبَّمَا أَوْتَرَ عَلَى رَاحِلَتِهِ وَرُبَّمَا نزل "
Saʼid ibn Jubayr aytdi: Ibn Umar ulovi ustida nafl oʻqir, vitr oʻqimoqchi boʻlganida esa tushib, yerda vitr oʻqir edi. (Ayyub) dedi: Nofeʼ esa: Ibn Umar baʼzan ulovi ustida vitr oʻqir, baʼzan tushar edi, dedi.Саъид ибн Жубайр айтди: Ибн Умар улови устида нафл ўқир, витр ўқимоқчи бўлганида эса тушиб, ерда витр ўқир эди. (Айюб) деди: Нофеъ эса: Ибн Умар баъзан улови устида витр ўқир, баъзан тушар эди, деди.