حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ ، نا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مُقَاتِلٍ الرَّازِيُّ , ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الأَزْهَرِ , ثنا قَبِيصَةُ , عَنْ سُفْيَانَ , عَنْ حَمَّادٍ , عَنْ إِبْرَاهِيمَ , عَنْ عَلْقَمَةَ , عَنْ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ امْرَأَةً أَتَتِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ , فَقَالَتْ : " إِنَّ لِي حُلِيًّا , وَإِنَّ زَوْجِي خَفِيفُ ذَاتِ الْيَدِ , وَأَنَّ لِي بَنِي أَخٍ , أَفَيُجْزِي عَنِّي أَنْ أَجْعَلَ زَكَاةَ الْحُلِيِّ فِيهِمْ ؟ قَالَ : نَعَمْ " . هَذَا وَهْمٌ , وَالصَّوَابُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ , عَنْ عَبْدِ اللَّهِ هَذَا مُرْسَلٌ مَوْقُوفٌ
Abdullohdan rivoyat qilinadiki, bir ayol Nabiy ﷺning huzurlariga kelib: «Menda taqinchoq bor, erim esa qoʻli kalta kishi. Mening akamning oʻgʻillari bor. Taqinchoq zakotini ularga bersam, mendan kifoya qiladimi?» dedi. U zot: «Ha», dedilar. Bu vahmdir, toʻgʻrisi Ibrohimdan, u Abdullohdan (rivoyat qilingani boʻlib), bu mursal, mavqufdir.Абдуллоҳдан ривоят қилинадики, бир аёл Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Менда тақинчоқ бор, эрим эса қўли калта киши. Менинг акамнинг ўғиллари бор. Тақинчоқ закотини уларга берсам, мендан кифоя қиладими?» деди. У зот: «Ҳа», дедилар. Бу ваҳмдир, тўғриси Иброҳимдан, у Абдуллоҳдан (ривоят қилингани бўлиб), бу мурсал, мавқуфдир.