قَالَ أَبُو مُحَمَّد : قَرَأْتُ عَلَى زَيْدِ بْنِ يَحْيَى ، عَنْ مَالِكٍ ، قَالَ : سَأَلْتُهُ عَنْ الْمَرْأَةِ تَطْهُرُ بَعْدَ الْعَصْرِ، قَالَ : " تُصَلِّي الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ "، قُلْتُ : فَإِنْ كَانَ طُهْرُهَا قَرِيبًا مِنْ مَغِيبِ الشَّمْسِ، قَالَ : " تُصَلِّي الْعَصْرَ وَلَا تُصَلِّي الظُّهْرَ، وَلَوْ أَنَّهَا لَمْ تَطْهُرْ حَتَّى تَغِيبَ الشَّمْسُ، لَمْ يَكُنْ عَلَيْهَا شَيْءٌ " ، سُئِلَ عَبْد اللَّهِ تَأْخُذُ بِهِ؟، قَالَ : لَا
Abu Muhammad aytdi: Men Zayd ibn Yahyoga Molikdan oʻqidim. U aytdi: Men undan Asrdan keyin poklangan ayol haqida soʻradim. U: «Zuhr va Asrni oʻqiydi», dedi. Men: Agar uning pokligi quyosh botishiga yaqin boʻlsa-chi, dedim. U: «Asrni oʻqiydi, Zuhrni oʻqimaydi. Agar quyosh botgunicha poklanmasa, unga hech narsa lozim boʻlmaydi», dedi. Abdullohdan: Siz shuni olasizmi, deb soʻralganda, u: Yoʻq, dedi.Абу Муҳаммад айтди: Мен Зайд ибн Яҳёга Моликдан ўқидим. У айтди: Мен ундан Асрдан кейин покланган аёл ҳақида сўрадим. У: «Зуҳр ва Асрни ўқийди», деди. Мен: Агар унинг поклиги қуёш ботишига яқин бўлса-чи, дедим. У: «Асрни ўқийди, Зуҳрни ўқимайди. Агар қуёш ботгунича покланмаса, унга ҳеч нарса лозим бўлмайди», деди. Абдуллоҳдан: Сиз шуни оласизми, деб сўралганда, у: Йўқ, деди.