أَخْبَرَنَا حَجَّاجٌ ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أُمِّ سَلَمَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا : أَنَّ ابْنَةَ جَحْشٍ كَانَتْ تَحْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ " وَكَانَتْ تُسْتَحَاضُ، فَكَانَتْ تَخْرُجُ مِنْ مِرْكَنِهَا وَإِنَّهُ لَعَالِيهِ الدَّمُ فَتُصَلِّي "
Zaynab bint Ummu Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Jahshning qizi Abdurrahmon ibn Avfning nikohida edi. U istihoza koʻrar edi, gʻusl togʻorasidan chiqar, suvining usti qon boʻlar edi, shunda ham namoz oʻqiyverardi.Зайнаб бинт Умму Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Жаҳшнинг қизи Абдурраҳмон ибн Авфнинг никоҳида эди. У истиҳоза кўрар эди, ғусл тоғорасидан чиқар, сувининг усти қон бўлар эди, шунда ҳам намоз ўқийверарди.