Abu Shurayh al-Xuzoiy (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺ: «Kimning qarindoshi oʻldirilsa yoki u jarohatlansa — xabl bu jarohatdir — u uch narsaning biri oʻrtasida ixtiyorlidir. Agar toʻrtinchisini istasa, uning qoʻlini ushlab qolinglar. U qotilni oʻldirishi, yo afv etishi, yo diyat olishi mumkin. Kim shulardan birortasini olib, soʻng shundan keyin yana (haddan) oshsa, bas, unga jahannam oʻti bordir, u yerda abadulabad qoladi», deganlarini eshitdim.Абу Шурайҳ ал-Хузоий (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ: «Кимнинг қариндоши ўлдирилса ёки у жароҳатланса — хабл бу жароҳатдир — у уч нарсанинг бири ўртасида ихтиёрлидир. Агар тўртинчисини истаса, унинг қўлини ушлаб қолинглар. У қотилни ўлдириши, ё афв этиши, ё дият олиши мумкин. Ким шулардан бирортасини олиб, сўнг шундан кейин яна (ҳаддан) ошса, бас, унга жаҳаннам ўти бордир, у ерда абадулабад қолади», деганларини эшитдим.