حَدَّثَنَا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ ، حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " مَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِحَدِيدَةٍ فَحَدِيدَتُهُ فِي يَدِهِ يَتَوَجَّأُ بِهَا فِي بَطْنِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا، وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِسَمٍّ فَسُمُّهُ فِي يَدِهِ يَتَحَسَّاهُ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا، وَمَنْ تَرَدَّى مِنْ جَبَلٍ فَقَتَلَ نَفْسَهُ، فَهُوَ يَتَرَدَّى فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا "
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Kim oʻzini temir (qurol) bilan oʻldirsa, temiri qoʻlida boʻlib, jahannam oʻtida — unda abadiy, mangu (qoluvchi) holda — uni qorniga sanchib turadi; kim zahar ichib, oʻzini oʻldirsa, jahannam oʻtida — unda abadiy, mangu holda — uni hoʻplab turadi; va kim togʻdan oʻzini tashlab, oʻzini oʻldirsa, jahannam oʻtida — unda abadiy, mangu holda — oʻzini tashlab (qulab) turadi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ўзини темир (қурол) билан ўлдирса, темири қўлида бўлиб, жаҳаннам ўтида — унда абадий, мангу (қолувчи) ҳолда — уни қорнига санчиб туради; ким заҳар ичиб, ўзини ўлдирса, жаҳаннам ўтида — унда абадий, мангу ҳолда — уни ҳўплаб туради; ва ким тоғдан ўзини ташлаб, ўзини ўлдирса, жаҳаннам ўтида — унда абадий, мангу ҳолда — ўзини ташлаб (қулаб) туради», дедилар.