Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Namozga nido qilinsa, shayton azonni eshitmaslik uchun yel chiqargan holda orqasiga qochadi. Azon tugagach, keladi; iqomat aytilsa, yana orqasiga qochadi. Iqomat tugagach, kishi bilan uning koʻngli orasiga suqilib kelib: ‹Falon narsani esla, falon narsani esla›, — deb, u ilgari eslamagan narsalarni (eslata boshlaydi)», — dedilar. Abu Muhammad aytdi: «Suvviba» — yaʼni iqomat aytildi (demakdir).Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Намозга нидо қилинса, шайтон азонни эшитмаслик учун ел чиқарган ҳолда орқасига қочади. Азон тугагач, келади; иқомат айтилса, яна орқасига қочади. Иқомат тугагач, киши билан унинг кўнгли орасига суқилиб келиб: ‹Фалон нарсани эсла, фалон нарсани эсла›, — деб, у илгари эсламаган нарсаларни (эслата бошлайди)», — дедилар. Абу Муҳаммад айтди: «Суввиба» — яъни иқомат айтилди (демакдир).