فَقُلْتُ : أَخْبِرِينَا عَنْ وِتْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَتْ : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " إِذَا نَامَ، وَضَعَ سِوَاكَهُ عِنْدِي فَيَبْعَثُهُ اللَّهُ لِمَا شَاءَ أَنْ يَبْعَثَهُ، فَيُصَلِّي تِسْعَ رَكَعَاتٍ لَا يَجْلِسُ إِلَّا فِي الثَّامِنَةِ، فَيَحْمَدُ اللَّهَ وَيَدْعُو رَبَّهُ، ثُمَّ يَقُومُ وَلَا يُسَلِّمُ، ثُمَّ يَجْلِسُ فِي التَّاسِعَةِ، فَيَحْمَدُ اللَّهَ وَيَدْعُو رَبَّهُ وَيُسَلِّمُ تَسْلِيمَةً يُسْمِعُنَا، ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ، فَتِلْكَ إِحْدَى عَشْرَةَ رَكْعَةً، يَا بُنَيَّ، فَلَمَّا أَسَنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَمَلَ اللَّحْمَ، صَلَّى سَبْعَ رَكَعَاتٍ لَا يَجْلِسُ إِلَّا فِي السَّادِسَةِ، فَيَحْمَدُ اللَّهَ وَيَدْعُو رَبَّهُ، ثُمَّ يَقُومُ وَلَا يُسَلِّمُ، ثُمَّ يَجْلِسُ فِي السَّابِعَةِ، فَيَحْمَدُ اللَّهَ وَيَدْعُو رَبَّهُ، ثُمَّ يُسَلِّمُ تَسْلِيمَةً، ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ، فَتِلْكَ تِسْعٌ، يَا بُنَيَّ، وَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا غَلَبَهُ نَوْمٌ أَوْ مَرَضٌ، صَلَّى مِنْ النَّهَارِ ثِنْتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَخَذَ خُلُقًا، أَحَبَّ أَنْ يُدَاوِمَ عَلَيْهِ، وَمَا قَامَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً حَتَّى يُصْبِحَ، وَلَا قَرَأَ الْقُرْآنَ كُلَّهُ فِي لَيْلَةٍ، وَلَا صَامَ شَهْرًا كَامِلًا غَيْرَ رَمَضَانَ " . فَأَتَيْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ، فَحَدَّثْتُهُ، فَقَالَ : صَدَقَتْكَ، أَمَا إِنِّي لَوْ كُنْتُ أَدْخُلُ عَلَيْهَا، لَشَافَهْتُهَا مُشَافَهَةً. قَالَ : فَقُلْتُ : أَمَا إِنِّي لَوْ شَعَرْتُ أَنَّكَ لَا تَدْخُلُ عَلَيْهَا مَا حَدَّثْتُكَ
Men: «Bizga Rasululloh ﷺ ning vitrlari haqida xabar bering», dedim. U shunday dedi: Rasululloh ﷺ uxlaganlarida misvoklarini mening yonimga qoʻyar edilar. Alloh u zotni qachon uygʻotishni xohlasa, uygʻotar edi. U zot toʻqqiz rakaat oʻqir, faqat sakkizinchisida oʻtirar, Allohga hamd aytib, Robbilariga duo qilar, soʻng turar va salom bermas edilar. Soʻng toʻqqizinchisida oʻtirib, Allohga hamd aytar, Robbilariga duo qilar va bizga eshittirib bir marta salom berar edilar. Soʻng oʻtirgan holda ikki rakaat oʻqir edilar. Mana shu oʻn bir rakaat boʻladi, ey oʻgʻilcham. Rasululloh ﷺ yoshlari ulgʻayib, badanlariga et olganidan keyin yetti rakaat oʻqir, faqat oltinchisida oʻtirar, Allohga hamd aytib, Robbilariga duo qilar, soʻng turar va salom bermas edilar. Soʻng yettinchisida oʻtirib, Allohga hamd aytar, Robbilariga duo qilar, soʻng bir marta salom berar edilar. Soʻng oʻtirgan holda ikki rakaat oʻqir edilar. Mana shu toʻqqiz (rakaat) boʻladi, ey oʻgʻilcham. Paygʻambar ﷺ ni uyqu yoki kasallik gʻolib kelsa, kunduzi oʻn ikki rakaat oʻqir edilar. Rasululloh ﷺ biror amalni odat qilib olsalar, unga davom qilishni yaxshi koʻrar edilar. Allohning Paygʻambari ﷺ tongga qadar bir kecha (butunlay) qoim boʻlmaganlar, bir kechada Qurʼonning hammasini oʻqimaganlar va Ramazondan boshqa bir oyni toʻliq roʻza tutmaganlar. Men Ibn Abbosning oldiga borib, unga (buni) soʻzlab berdim. U: «U senga rost aytibdi. Agar men uning huzuriga kiradigan boʻlganimda, u bilan yuzma-yuz gaplashgan boʻlar edim», dedi. Men: «Agar sen uning huzuriga kirmasligingni bilganimda, senga (buni) soʻzlab bermas edim», dedim.Мен: «Бизга Расулуллоҳ ﷺ нинг витрлари ҳақида хабар беринг», дедим. У шундай деди: Расулуллоҳ ﷺ ухлаганларида мисвокларини менинг ёнимга қўяр эдилар. Аллоҳ у зотни қачон уйғотишни хоҳласа, уйғотар эди. У зот тўққиз ракаат ўқир, фақат саккизинчисида ўтирар, Аллоҳга ҳамд айтиб, Роббиларига дуо қилар, сўнг турар ва салом бермас эдилар. Сўнг тўққизинчисида ўтириб, Аллоҳга ҳамд айтар, Роббиларига дуо қилар ва бизга эшиттириб бир марта салом берар эдилар. Сўнг ўтирган ҳолда икки ракаат ўқир эдилар. Мана шу ўн бир ракаат бўлади, эй ўғилчам. Расулуллоҳ ﷺ ёшлари улғайиб, баданларига эт олганидан кейин етти ракаат ўқир, фақат олтинчисида ўтирар, Аллоҳга ҳамд айтиб, Роббиларига дуо қилар, сўнг турар ва салом бермас эдилар. Сўнг еттинчисида ўтириб, Аллоҳга ҳамд айтар, Роббиларига дуо қилар, сўнг бир марта салом берар эдилар. Сўнг ўтирган ҳолда икки ракаат ўқир эдилар. Мана шу тўққиз (ракаат) бўлади, эй ўғилчам. Пайғамбар ﷺ ни уйқу ёки касаллик ғолиб келса, кундузи ўн икки ракаат ўқир эдилар. Расулуллоҳ ﷺ бирор амални одат қилиб олсалар, унга давом қилишни яхши кўрар эдилар. Аллоҳнинг Пайғамбари ﷺ тонгга қадар бир кеча (бутунлай) қоим бўлмаганлар, бир кечада Қуръоннинг ҳаммасини ўқимаганлар ва Рамазондан бошқа бир ойни тўлиқ рўза тутмаганлар. Мен Ибн Аббоснинг олдига бориб, унга (буни) сўзлаб бердим. У: «У сенга рост айтибди. Агар мен унинг ҳузурига кирадиган бўлганимда, у билан юзма-юз гаплашган бўлар эдим», деди. Мен: «Агар сен унинг ҳузурига кирмаслигингни билганимда, сенга (буни) сўзлаб бермас эдим», дедим.