أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى ، عَنْ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ ، عَنْ مُسْلِمِ بْنِ جُنْدُبٍ ، عَنْ الزُّبَيْرِ بْنِ الْعَوَّامٍ ، قَالَ : " كُنَّا نُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْجُمُعَةَ، ثُمَّ نَرْجِعُ فَنَتَبَادِرُ الظِّلَّ فِي أُطُمِ بَنِي غَنْمٍ، فَمَا هُوَ إِلَّا مَوَاضِعُ أَقْدَامِنَا "
Zubayr ibn Avvom (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Biz Nabiy ﷺ bilan birga juma namozini oʻqir, soʻng qaytib, Banu Gʻanm qasridagi soyaga oshiqar edik, u esa faqat oyoqlarimiz turadigan joygina (soya) boʻlardi», dedi.Зубайр ибн Аввом (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Биз Набий ﷺ билан бирга жума намозини ўқир, сўнг қайтиб, Бану Ғанм қасридаги сояга ошиқар эдик, у эса фақат оёқларимиз турадиган жойгина (соя) бўларди», деди.