Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ biror kishiga qarshi duo qilishni yoki biror kishiga (yaxshilik) duo qilishni istaganlarida, rukuʼdan keyin qunut qilar edilar. Baʼzan «Samiʼallohu liman hamidah, Robbanaa va lakal-hamd» deganlaridan soʻng: «Allohim, Valid ibn Validni, Salama ibn Hishomni, Ayyosh ibn Abu Rabiani va moʻminlardan zaif sanalganlarni najot bergin. Allohim, Muzar ustidan (azob) qadamingni qattiq qilgin va uni Yusuf (zamonidagi) yillar kabi yillar qilgin», deb aytar va buni ovoz chiqarib aytar edilar. Baʼzi namozlarida, bomdod namozida esa: «Allohim, falonchini va falonchini laʼnatla», deb arab qabilalaridan ikkitasiga qarshi (duo qilar) edilar. Shunda Alloh taolo: {Bu ishda senga hech narsa yoʻq: yo (Alloh) ularning tavbasini qabul qilur, yoki ularni azoblar; zero, ular zolimlardir} (Oli Imron surasi, 128-oyat) (oyatini) nozil qildi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бирор кишига қарши дуо қилишни ёки бирор кишига (яхшилик) дуо қилишни истаганларида, рукуъдан кейин қунут қилар эдилар. Баъзан «Самиъаллоҳу лиман ҳамидаҳ, Роббанаа ва лакал-ҳамд» деганларидан сўнг: «Аллоҳим, Валид ибн Валидни, Салама ибн Ҳишомни, Айёш ибн Абу Рабиани ва мўминлардан заиф саналганларни нажот бергин. Аллоҳим, Музар устидан (азоб) қадамингни қаттиқ қилгин ва уни Юсуф (замонидаги) йиллар каби йиллар қилгин», деб айтар ва буни овоз чиқариб айтар эдилар. Баъзи намозларида, бомдод намозида эса: «Аллоҳим, фалончини ва фалончини лаънатла», деб араб қабилаларидан иккитасига қарши (дуо қилар) эдилар. Шунда Аллоҳ таоло: {Бу ишда сенга ҳеч нарса йўқ: ё (Аллоҳ) уларнинг тавбасини қабул қилур, ёки уларни азоблар; зеро, улар золимлардир} (Оли Имрон сураси, 128-оят) (оятини) нозил қилди.