أَخْبَرَنَا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ ، حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ ، عَنْ الْحَارِثِ بْنِ سُوَيْدٍ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ، قَالَ : دَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يُوعَكُ، فَوَضَعْتُ يَدِي عَلَيْهِ، فَقُلْتُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّكَ لَتُوعَكُ وَعْكًا شَدِيدًا، فَقَالَ : " إِنِّي أُوعَكُ كَمَا يُوعَكُ رَجُلَانِ مِنْكُمْ "، قَالَ : قُلْتُ : ذَلِكَ بِأَنَّ لَكَ أَجْرَيْنِ؟، قَالَ : " أَجَلْ، وَمَا مِنْ مُسْلِمٍ يُصِيبُهُ أَذًى، أَوْ مَرَضٌ فَمَا سِوَاهُ، إِلَّا حُطَّ عَنْهُ مِنْ سَيِّئَاتِهِ كَمَا تَحُطُّ الشَّجَرَةُ وَرَقَهَا "
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺning huzurlariga kirdim, u zot isitma ichida edilar. Qoʻlimni ularning ustiga qoʻyib: «Ey Allohning Rasuli, Sizni juda qattiq isitma tutgan ekan», dedim. U zot: «Men sizlardan ikki kishi tutiladigan isitmadek tutilaman», dedilar. Men: «Bu Sizga ikki ajr boʻlgani uchunmi?» dedim. U zot: «Ha. Qaysi bir musulmonga biror azob yoki kasallik va undan boshqa (narsa) yetsa, albatta, daraxt bargini toʻkkanidek, uning gunohlari toʻkiladi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига кирдим, у зот иситма ичида эдилар. Қўлимни уларнинг устига қўйиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, Сизни жуда қаттиқ иситма тутган экан», дедим. У зот: «Мен сизлардан икки киши тутиладиган иситмадек тутиламан», дедилар. Мен: «Бу Сизга икки ажр бўлгани учунми?» дедим. У зот: «Ҳа. Қайси бир мусулмонга бирор азоб ёки касаллик ва ундан бошқа (нарса) етса, албатта, дарахт баргини тўкканидек, унинг гуноҳлари тўкилади», дедилар.