حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُبَيْدَةَ ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ ، عَنْ نَاجِيَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ L7835 ، عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ، قَالَ : " أَكْثِرُوا تِلَاوَةَ الْقُرْآنِ قَبْلَ أَنْ يُرْفَعَ، قَالُوا : هَذِهِ الْمَصَاحِفُ تُرْفَعُ، فَكَيْفَ بِمَا فِي صُدُورِ الرِّجَالِ؟ قَالَ : يُسْرَى عَلَيْهِ لَيْلًا فَيُصْبِحُونَ مِنْهُ فُقَرَاءَ، وَيَنْسَوْنَ قَوْلَ : لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَيَقَعُونَ فِي قَوْلِ الْجَاهِلِيَّةِ وَأَشْعَارِهِمْ، وَذَلِكَ حِينَ يَقَعُ عَلَيْهِمْ الْقَوْلُ "
Abdulloh (ibn Masʼud roziyallohu anhu) dedi: «Qurʼon koʻtarib ketilmasidan avval uni koʻp tilovat qilinglar». Ular: «Mana bu mushaflar koʻtariladi; kishilarning koʻkraklaridagi (Qurʼon) qanday boʻladi?» dedilar. U dedi: «Bir kechada unga (yurish) boʻladi va ular tongda undan quruq (faqir) holda uygʻonadilar; ‹Lo ilaha illalloh› deyishni unutadilar va johiliyat soʻzlari hamda sheʼrlariga tushib qoladilar. Bu — ularga (azob) soʻzi vojib boʻladigan paytdadir».Абдуллоҳ (ибн Масъуд розияллоҳу анҳу) деди: «Қуръон кўтариб кетилмасидан аввал уни кўп тиловат қилинглар». Улар: «Мана бу мушафлар кўтарилади; кишиларнинг кўкракларидаги (Қуръон) қандай бўлади?» дедилар. У деди: «Бир кечада унга (юриш) бўлади ва улар тонгда ундан қуруқ (фақир) ҳолда уйғонадилар; ‹Ло илаҳа иллаллоҳ› дейишни унутадилар ва жоҳилият сўзлари ҳамда шеърларига тушиб қоладилар. Бу — уларга (азоб) сўзи вожиб бўладиган пайтдадир».