حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ ، عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرٍ ، عَنْ بِشْرِ بْنِ سُحَيْمٍ ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَهُ أَوْ أَمَرَ رَجُلًا يُنَادِي أَيَّامَ التَّشْرِيقِ : " أَنَّهُ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا مُؤْمِنٌ، وَهِيَ أَيَّامُ أَكْلٍ وَشُرْبٍ "
Bishr ibn Suhaym (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ unga yoki bir kishiga tashriq kunlarida: «Albatta, jannatga moʻmindan boshqa hech kim kirmaydi; bular esa yeyish va ichish kunlaridir», deb jar solishni buyurdilar.Бишр ибн Суҳайм (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ унга ёки бир кишига ташриқ кунларида: «Албатта, жаннатга мўминдан бошқа ҳеч ким кирмайди; булар эса ейиш ва ичиш кунларидир», деб жар солишни буюрдилар.