أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ ، عَنْ الزُّهْرِيِّ ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ، عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ ، قَالَ : حَدَّثَنِي الصَّعْبُ بْنُ جَثَّامَةَ ، قَالَ : مَرَّ بِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا بِالْأَبْوَاءِ أَوْ بِوَدَّانَ ، فَأَهْدَيْتُ لَهُ لَحْمَ حِمَارِ وَحْشٍ، فَرَدَّهُ عَلَيَّ، فَلَمَّا رَأَى فِي وَجْهِي الْكَرَاهِيَةَ، قَالَ : " إِنَّهُ لَيْسَ بِنَا رَدٌّ عَلَيْكَ، وَلَكِنَّا حُرُمٌ "
Saʼb ibn Jassoma (roziyallohu anhu) aytdi: «Men Abvoʻda yoki Vaddonda turganimda Rasululloh ﷺ yonimdan oʻtdilar. Men u zotga bir yovvoyi eshak goʻshtini hadya qildim, ammo u zot uni menga qaytardilar. Yuzimda norozilik alomatini koʻrgach: ‹Biz uni senga qaytarayotganimizning sababi ehromli holatimizdadir, xolos›, dedilar».Саъб ибн Жассома (розияллоҳу анҳу) айтди: «Мен Абвўда ёки Ваддонда турганимда Расулуллоҳ ﷺ ёнимдан ўтдилар. Мен у зотга бир ёввойи эшак гўштини ҳадя қилдим, аммо у зот уни менга қайтардилар. Юзимда норозилик аломатини кўргач: ‹Биз уни сенга қайтараётганимизнинг сабаби эҳромли ҳолатимиздадир, холос›, дедилар».