أَخْبَرَنَا يَعْلَى ، حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ ، عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ بَحِيرٍ ، عَنْ ضِرَارِ بْنِ الْأَزْوَرِ ، قَالَ : أَهْدَيْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِقْحَةً، فَأَمَرَنِي أَنْ أَحْلُبَهَا، فَحَلَبْتُهَا، فَجَهَدْتُ فِي حَلْبِهَا، فَقَالَ " دَعْ دَاعِيَ اللَّبَنِ "
Zaror ibn al-Azvar (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺga sogʻin tuya hadya qildim. U zot menga uni sogʻishni buyurdilar. Men uni sogʻdim va sogʻishda astoydil urindim. Shunda u zot: «Sutni chaqiruvchini (yelinda) qoldir», dedilar.Зарор ибн ал-Азвар (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺга соғин туя ҳадя қилдим. У зот менга уни соғишни буюрдилар. Мен уни соғдим ва соғишда астойдил уриндим. Шунда у зот: «Сутни чақирувчини (елинда) қолдир», дедилар.