أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّفَرِ ، عَنْ الشَّعْبِيِّ ، قَالَ : سَمِعْتُ عَدِيَّ بْنَ حَاتِمٍ ، قَالَ : سَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْمِعْرَاضِ، فَقَالَ : " إِذَا أَصَابَ بِحَدِّهِ، فَكُلْ، وَإِذَا أَصَابَ بِعَرْضِهِ فَقَتَلَ، فَإِنَّهُ وَقِيذٌ، فَلَا تَأْكُلْ "
Adiy ibn Hotim (roziyallohu anhu) aytdi: «Men Nabiy ﷺdan miʼroz haqida soʻradim. U zot: ‹Agar oʻtkir uchi bilan tegsa, yeyaver; agar koʻndalangi bilan tegib oʻldirsa, u urib oʻldirilgan boʻladi, uni yema›, dedilar».Адий ибн Ҳотим (розияллоҳу анҳу) айтди: «Мен Набий ﷺдан миъроз ҳақида сўрадим. У зот: ‹Агар ўткир учи билан тегса, еявер; агар кўндаланги билан тегиб ўлдирса, у уриб ўлдирилган бўлади, уни ема›, дедилар».