أَخْبَرَنَا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ ، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا ، عَنْ عَامِرٍ ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ ، قَالَ : سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ صَيْدِ الْكَلْبِ، فَقَالَ : " مَا أَمْسَكَ عَلَيْكَ كَلْبِكَ فَكُلْ، فَإِنَّ أَخْذَهُ ذَكَاتُهُ، وَإِنْ وَجَدْتَ مَعَهُ كَلْبًا فَخَشِيتَ أَنْ يَكُونَ قَدْ أَخَذَهُ مَعَهُ، وَقَدْ قَتَلَهُ، فَلَا تَأْكُلْهُ، فَإِنَّكَ إِنَّمَا ذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ عَلَى كَلْبِكَ، وَلَمْ تَذْكُرْهُ عَلَى غَيْرِهِ " . أَخْبَرَنَا أَبُو نُعَيْمٍ ، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا ، عَنْ عَامِرٍ ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ ، قَالَ : سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ صَيْدِ الْمِعْرَاضِ، فَذَكَرَ مِثْلَهُ

Adiy ibn Hotim (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺdan it bilan ov qilish haqida soʻradim. U zot: «Iting sen uchun ushlab bergan (ov)ni yeb ol, chunki uning ushlashi — uning soʻyilishidir. Agar uning yonida boshqa bir itni topsang va u (ikkinchi it ovni) u bilan birga ushlab, (ov)ni oʻldirgan boʻlishidan qoʻrqsang, uni yema, chunki sen faqat oʻz itingga Allohning nomini zikr qilgansan, boshqasiga zikr qilmagansan», dedilar. Abu Nuʼaym bizga xabar berdi: Zakariyo Omirdan, u Adiy ibn Hotimdan rivoyat qildi, u aytdi: Men Rasululloh ﷺdan miʼroz bilan ov qilish haqida soʻradim, soʻng shunga oʻxshashini zikr qildi.Адий ибн Ҳотим (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺдан ит билан ов қилиш ҳақида сўрадим. У зот: «Итинг сен учун ушлаб берган (ов)ни еб ол, чунки унинг ушлаши — унинг сўйилишидир. Агар унинг ёнида бошқа бир итни топсанг ва у (иккинчи ит овни) у билан бирга ушлаб, (ов)ни ўлдирган бўлишидан қўрқсанг, уни ема, чунки сен фақат ўз итингга Аллоҳнинг номини зикр қилгансан, бошқасига зикр қилмагансан», дедилар. Абу Нуъайм бизга хабар берди: Закариё Омирдан, у Адий ибн Ҳотимдан ривоят қилди, у айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺдан миъроз билан ов қилиш ҳақида сўрадим, сўнг шунга ўхшашини зикр қилди.

أَخْبَرَنَا أَبُو نُعَيْمٍ ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ ، عَنْ ابْنِ عُمَرَ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " مَنْ اقْتَنَى كَلْبًا إِلَّا كَلْبَ صَيْدٍ أَوْ مَاشِيَةٍ، نَقَصَ مِنْ عَمَلِهِ كُلَّ يَوْمٍ قِيرَاطَانِ "

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim ov iti yoki chorva itidan boshqa itni saqlasa, uning amalidan har kuni ikki qirot kamayadi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ов ити ёки чорва итидан бошқа итни сақласа, унинг амалидан ҳар куни икки қирот камаяди», дедилар.

حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ الْمُبَارَكِ ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُصَيْفَةَ ، عَنْ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ ، أَنَّهُ سَمِعَ سُفْيَانَ بْنَ أَبِي زُهَيْرٍ يُحَدِّثُ نَاسًا مَعَهُ عِنْدَ بَاب الْمَسْجِدِ، قَالَ : سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ : " مَنْ اقْتَنَى كَلْبًا لَا يُغْنِي عَنْهُ زَرْعًا وَلَا ضَرْعًا، نَقَصَ مِنْ عَمَلِهِ كُلَّ يَوْمٍ قِيرَاطٌ " . قَالُوا : أَنْتَ سَمِعْتَ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ قَالَ : إِي وَرَبِّ هَذَا الْمَسْجِدِ

Soib ibn Yazid Sufyon ibn Abu Zuhayr (roziyallohu anhu)ning masjid eshigi oldida oʻzi bilan birga boʻlgan kishilarga hadis aytayotganini eshitdi. U aytdi: Rasululloh ﷺning: «Kim ekinga ham, sutga (chorvaga) ham asqotmaydigan it saqlasa, har kuni uning amalidan bir qirot kamayadi», deganlarini eshitdim. Ular: «Sen buni Rasululloh ﷺdan eshitdingmi?», dedilar. U: «Ha, shu masjidning Robbiga qasamki (eshitdim)», dedi.Соиб ибн Язид Суфён ибн Абу Зуҳайр (розияллоҳу анҳу)нинг масжид эшиги олдида ўзи билан бирга бўлган кишиларга ҳадис айтаётганини эшитди. У айтди: Расулуллоҳ ﷺнинг: «Ким экинга ҳам, сутга (чорвага) ҳам асқотмайдиган ит сақласа, ҳар куни унинг амалидан бир қирот камаяди», деганларини эшитдим. Улар: «Сен буни Расулуллоҳ ﷺдан эшитдингми?», дедилар. У: «Ҳа, шу масжиднинг Роббига қасамки (эшитдим)», деди.

أَخْبَرَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ ، عَنْ مُطَرِّفٍ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ ، أَنّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ بِقَتْلِ الْكِلَابِ، ثُمَّ قَالَ : " مَا بَالِي وَلِلْكِلَابِ؟ "، ثُمَّ رَخَّصَ فِي كَلْبِ الرَّعْيِ وَكَلْبِ الصَّيْدِ

Abdulloh ibn Mugʻaffal (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ itlarni oʻldirishga buyurdilar, soʻng: «Mening itlar bilan nima ishim bor?», dedilar. Keyin poda iti va ov itiga ruxsat berdilar.Абдуллоҳ ибн Муғаффал (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ итларни ўлдиришга буюрдилар, сўнг: «Менинг итлар билан нима ишим бор?», дедилар. Кейин пода ити ва ов итига рухсат бердилар.

أَخْبَرَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ ، عَنْ نَافِعٍ ، عَنْ ابْنِ عُمَرَ ، قَالَ : " أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقَتْلِ الْكِلَابِ "

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ itlarni oʻldirishga buyurdilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ итларни ўлдиришга буюрдилар.

أَخْبَرَنَا سَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ ، حَدَّثَنَا عَوْفٌ ، عَنْ الْحَسَنِ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ ، قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " لَوْلَا أَنَّ الْكِلَابَ أُمَّةٌ مِنْ الْأُمَمِ، لَأَمَرْتُ بِقَتْلِهَا كُلِّهَا، وَلَكِنْ اقْتُلُوا مِنْهَا كُلَّ أَسْوَدَ بَهِيمٍ " . قَالَ سَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ : الْبَهِيمُ : الْأَسْوَدُ كُلُّهُ

Abdulloh ibn Mugʻaffal (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Agar itlar ummatlardan bir ummat boʻlmaganida edi, men ularning hammasini oʻldirishga buyurardim. Bas, ulardan har bir qop-qora (it)ni oʻldiringlar», dedilar. Saʼid ibn Omir aytdi: Bahiym — boshdan-oyoq qora boʻlgan (it)dir.Абдуллоҳ ибн Муғаффал (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Агар итлар умматлардан бир уммат бўлмаганида эди, мен уларнинг ҳаммасини ўлдиришга буюрардим. Бас, улардан ҳар бир қоп-қора (ит)ни ўлдиринглар», дедилар. Саъид ибн Омир айтди: Баҳийм — бошдан-оёқ қора бўлган (ит)дир.

أَخْبَرَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّفَرِ ، عَنْ الشَّعْبِيِّ ، قَالَ : سَمِعْتُ عَدِيَّ بْنَ حَاتِمٍ ، قَالَ : سَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْمِعْرَاضِ، فَقَالَ : " إِذَا أَصَابَ بِحَدِّهِ، فَكُلْ، وَإِذَا أَصَابَ بِعَرْضِهِ فَقَتَلَ، فَإِنَّهُ وَقِيذٌ، فَلَا تَأْكُلْ "

Adiy ibn Hotim (roziyallohu anhu) aytdi: «Men Nabiy ﷺdan miʼroz haqida soʻradim. U zot: ‹Agar oʻtkir uchi bilan tegsa, yeyaver; agar koʻndalangi bilan tegib oʻldirsa, u urib oʻldirilgan boʻladi, uni yema›, dedilar».Адий ибн Ҳотим (розияллоҳу анҳу) айтди: «Мен Набий ﷺдан миъроз ҳақида сўрадим. У зот: ‹Агар ўткир учи билан тегса, еявер; агар кўндаланги билан тегиб ўлдирса, у уриб ўлдирилган бўлади, уни ема›, дедилар».

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، عَنْ سُفْيَانَ ، عَنْ أَبِي يَعْفُورٍ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى ، قَالَ : " غَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَبْعَ غَزَوَاتٍ نَأْكُلُ الْجَرَادَ "

Abdulloh ibn Abu Avfo (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Biz Rasululloh ﷺ bilan birga yetti gʻazotda qatnashdik, (oʻshanda) chigirtka yer edik.Абдуллоҳ ибн Абу Авфо (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Биз Расулуллоҳ ﷺ билан бирга етти ғазотда қатнашдик, (ўшанда) чигиртка ер эдик.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُبَارَكِ ، قِرَاءَةً، عَنْ مَالِكٍ ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ سَلَمَةَ مِنْ آلِ الْأَزْرَقِ، أَنَّ الْمُغِيرَةَ بْنَ أَبِي بُرْدَةَ وَهُوَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي عَبْدِ الدَّارِ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ ، يَقُولُ : سَأَلَ رَجُلٌ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ : إِنَّا نَرْكَبُ الْبَحْرَ وَنَحْمِلُ مَعَنَا الْقَلِيلَ مِنْ الْمَاءِ، فَإِنْ تَوَضَّأْنَا بِهِ، عَطِشْنَا، أَفَنَتَوَضَّأُ مِنْ مَاءِ الْبَحْرِ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " هُوَ الطَّهُورُ مَاؤُهُ، الْحِلُّ مَيْتَتُهُ "

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺdan soʻrab: «Yo Rasululloh, biz dengizda (kemada) suzamiz va oʻzimiz bilan oz (miqdorda) suv olamiz; agar u bilan tahorat olsak, chanqaymiz. (Shunday ekan,) dengiz suvi bilan tahorat olsak (boʻladimi)?», dedi. Rasululloh ﷺ: «Uning suvi pok, (ichidagi) oʻligi haloldir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺдан сўраб: «Ё Расулуллоҳ, биз денгизда (кемада) сузамиз ва ўзимиз билан оз (миқдорда) сув оламиз; агар у билан таҳорат олсак, чанқаймиз. (Шундай экан,) денгиз суви билан таҳорат олсак (бўладими)?», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Унинг суви пок, (ичидаги) ўлиги ҳалолдир», дедилар.

أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ ، عَنْ عَمْرٍو يَعْنِي : ابْنَ دِينَارٍ ، عَنْ جَابِرٍ ، قَالَ : " بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ثَلَاثِ مِئَةٍ، فَأَصَابَنَا جُوعٌ حَتَّى أَتَيْنَا الْبَحْرَ وَقَدْ قَذَفَ دَابَّةً، فَأَكَلْنَا مِنْهَا حَتَّى ثَابَتْ أَجْسَامُنَا ، فَأَخَذَ أَبُو عُبَيْدَةَ ضِلْعًا مِنْ أَضْلَاعِهَا فَوَضَعَهُ، ثُمَّ حَمَلَ أَطْوَلَ رَجُلٍ فِي الْجَيْشِ عَلَى أَعْظَمِ بَعِيرٍ فِي الْجَيْشِ فَمَرَّ تَحْتَهُ، هَذَا مَعْنَاهُ "

Jobir (roziyallohu anhu) aytdi: «Rasululloh ﷺ bizni uch yuz kishi bilan (jangga) yubordilar. Bizga shunday ochlik yetdiki, oxiri dengizga keldik, u esa bir hayvonni (qirgʻoqqa) chiqarib tashlagan edi. Biz undan yedik, hatto badanlarimiz oʻziga keldi. Soʻng Abu Ubayda uning qovurgʻalaridan birini olib (yerga) tikladi, keyin lashkardagi eng baland boʻyli kishini lashkardagi eng katta tuyaga mindirdi, u esa uning tagidan oʻtib ketdi». Maʼnosi shudir.Жобир (розияллоҳу анҳу) айтди: «Расулуллоҳ ﷺ бизни уч юз киши билан (жангга) юбордилар. Бизга шундай очлик етдики, охири денгизга келдик, у эса бир ҳайвонни (қирғоққа) чиқариб ташлаган эди. Биз ундан едик, ҳатто баданларимиз ўзига келди. Сўнг Абу Убайда унинг қовурғаларидан бирини олиб (ерга) тиклади, кейин лашкардаги энг баланд бўйли кишини лашкардаги энг катта туяга миндирди, у эса унинг тагидан ўтиб кетди». Маъноси шудир.

أَخْبَرَنَا أَبُو الْوَلِيدِ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، قَالَ : هِشَامُ بْنُ زَيْدِ بْنِ أَنَسٍ أَخْبَرَنِي، قَالَ : سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ، يَقُولُ : أَنْفَجْنَا أَرْنَبًا وَنَحْنُ بِمَرِّ الظَّهْرَانِ ، فَسَعَى الْقَوْمُ فَلَغِبُوا، فَأَخَذْتُهَا وَجِئْتُ بِهَا إِلَى أَبِي طَلْحَةَ، فَذَبَحَهَا وَبَعَثَ بِوَرِكَيْهَا أَوْ فَخِذَيْهَا، شَكَّ شُعْبَةُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " فَقَبِلَهَا "

Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi: Biz Marruz-Zahronda ekanmiz, bir quyonni hurkitib yubordik. Odamlar uning ortidan yugurib, holdan toydilar. Men uni tutib oldim va Abu Talhaning oldiga olib keldim. U uni soʻydi va uning ikki sonini — yoki ikki boʻksasini, Shuʼba shubha qildi — Rasululloh ﷺga yubordi, u zot esa uni qabul qildilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтди: Биз Марруз-Заҳронда эканмиз, бир қуённи ҳуркитиб юбордик. Одамлар унинг ортидан югуриб, ҳолдан тойдилар. Мен уни тутиб олдим ва Абу Талҳанинг олдига олиб келдим. У уни сўйди ва унинг икки сонини — ёки икки бўксасини, Шуъба шубҳа қилди — Расулуллоҳ ﷺга юборди, у зот эса уни қабул қилдилар.

أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ ، أَخْبَرَنَا دَاوُدُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ ، عَنْ عَامِرٍ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ صَفْوَانَ ، أَنَّهُ مَرَّ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَرْنَبَيْنِ مُعَلِّقُهُمَا، فَقَالَ : " يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنِّي دَخَلْتُ غَنَمَ أَهْلِي فَاصْطَدْتُ هَذَيْنِ الْأَرْنَبَيْنِ، فَلَمْ أَجِدْ حَدِيدَةً أُذَكِّيهِمَا بِهَا، فَذَكَّيْتُهُمَا بِمَرْوَةٍ، أَفَآكُلُ؟ قَالَ : " نَعَمْ "

Muhammad ibn Safvon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Nabiy ﷺning oldilaridan ikkita quyonni osgan holda oʻtdi va: «Yo Rasululloh, men ahlimning qoʻylari orasiga kirdim va bu ikki quyonni ovladim, ammo ularni soʻyish uchun temir topolmadim, shuning uchun ularni oq tosh (marva) bilan soʻydim. Ularni yeyaveraymi?», dedi. U zot: «Ha», dedilar.Муҳаммад ибн Сафвон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Набий ﷺнинг олдиларидан иккита қуённи осган ҳолда ўтди ва: «Ё Расулуллоҳ, мен аҳлимнинг қўйлари орасига кирдим ва бу икки қуённи овладим, аммо уларни сўйиш учун темир тополмадим, шунинг учун уларни оқ тош (марва) билан сўйдим. Уларни еяверайми?», деди. У зот: «Ҳа», дедилар.

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ، عَنْ سُفْيَانَ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ ، عَنْ ابْنِ عُمَرَ ، قَالَ : سُئِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الضَّبِّ، فَقَالَ : " لَسْتُ بِآكِلِهِ وَلَا مُحَرِّمِهِ "

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺdan zabb (kaltakesakka oʻxshash sahro hayvoni) haqida soʻraldi. Shunda (u zot): «Men uni yeguvchi ham emasman, harom qiluvchi ham emasman», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺдан забб (калтакесакка ўхшаш саҳро ҳайвони) ҳақида сўралди. Шунда (у зот): «Мен уни егувчи ҳам эмасман, ҳаром қилувчи ҳам эмасман», дедилар.

أَخْبَرَنَا سَهْلُ بْنُ حَمَّادٍ ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، حَدَّثَنَا الْحَكَمُ ، قَالَ : سَمِعْتُ زَيْدَ بْنَ وَهْبٍ يُحَدِّثُ، عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ ، عَنْ ثَابِتِ بْنِ وَدِيعَةَ ، قَالَ : أُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِضَبٍّ، فَقَالَ : " أُمَّةٌ مُسِخَتْ وَاللَّهُ أَعْلَمُ "

Sobit ibn Vadia (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺga bir zabb keltirildi. Shunda u zot: «Bir ummat (suvrati) oʻzgartirilgan edi, Alloh bilguvchiroqdir», dedilar.Собит ибн Вадиа (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺга бир забб келтирилди. Шунда у зот: «Бир уммат (суврати) ўзгартирилган эди, Аллоҳ билгувчироқдир», дедилар.

أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ ، حَدَّثَنِي اللَّيْثُ ، حَدَّثَنِي يُونُسُ ، عَنْ ابْنِ شِهَابٍ ، أَنَّهُ قَالَ : أَخْبَرَنِي أَبُو أُمَامَةَ بْنُ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ الْأَنْصَارِيُّ ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ، أَنَّ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ الَّذِي يُقَالُ لَهُ سَيْفُ اللَّهِ أَخْبَرَهُ، أَنَّهُ دَخَلَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى مَيْمُونَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهِيَ خَالَتُهُ وَخَالَةُ ابْنِ عَبَّاسٍ، فَوَجَدَ عِنْدَهَا ضَبًّا مَحْنُوذًا قَدِمَتْ بِهِ أُخْتُهَا حُفَيْدَةُ بِنْتُ الْحَارِثِ مِنْ نَجْدٍ ، فَقَدَّمَتْ الضَّبَّ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَكَانَ قَلَّمَا يُقَدِّمُ يَدَهُ لِطَعَامٍ حَتَّى يُحَدَّثَ بِهِ وَيُسَمَّى لَهُ، فَأَهْوَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ إِلَى الضَّبِّ، فَقَالَتْ امْرَأَةٌ مِنْ نِسْوَةِ الْحُضُورِ : أَخْبِرْنَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا قَدَّمْتُنَّ لَهُ. قُلْنَ : هَذَا الضَّبُّ، فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ، فَقَالَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ : أَتُحَرِّمُ الضَّبَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ : " لَا، وَلَكِنَّهُ لَمْ يَكُنْ بِأَرْضِ قَوْمِي، فَأَجِدُنِي أَعَافُهُ " . قَالَ خَالِدٌ : فَاجْتَرَرْتُهُ فَأَكَلْتُهُ، وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْظُرُ، فَلَمْ يَنْهَنِي

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Sayfulloh deb ataladigan Xolid ibn Valid (unga) shuni xabar berdi: U Rasululloh ﷺ bilan birga Nabiy ﷺning zavjalari Maymunaning huzuriga kirdi — u (Maymuna Xolidning ham, Ibn Abbosning ham) xolasi edi. Uning huzurida qovurilgan kaltakesakni topdi, uni Maymunaning singlisi Hufayda binti Horis Najddan olib kelgan edi. (Maymuna) kaltakesakni Rasululloh ﷺga taqdim etdi. U zotga taom haqida soʻzlanib, uning nomi aytilmaguncha kamdan-kam taom taqdim etilardi. Rasululloh ﷺ qoʻllarini kaltakesakka choʻzdilar. Shunda u yerdagi ayollardan biri: «Rasululloh ﷺga oldilariga nima taqdim etganlaringizni aytinglar!», dedi. Ular: «Bu kaltakesak!», deyishdi. Rasululloh ﷺ qoʻllarini koʻtardilar. Xolid ibn Valid: «Yo Rasululloh, kaltakesak harommi?», dedi. U zot: «Yoʻq, lekin u mening qavmim yurtida boʻlmagani uchun unga koʻnglim tortmayotganini sezyapman», dedilar. Xolid dedi: Shunda men uni oldimga tortib yedim, Rasululloh ﷺ esa qarab turardilar va meni qaytarmadilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Сайфуллоҳ деб аталадиган Холид ибн Валид (унга) шуни хабар берди: У Расулуллоҳ ﷺ билан бирга Набий ﷺнинг завжалари Маймунанинг ҳузурига кирди — у (Маймуна Холиднинг ҳам, Ибн Аббоснинг ҳам) холаси эди. Унинг ҳузурида қовурилган калтакесакни топди, уни Маймунанинг синглиси Ҳуфайда бинти Ҳорис Нажддан олиб келган эди. (Маймуна) калтакесакни Расулуллоҳ ﷺга тақдим этди. У зотга таом ҳақида сўзланиб, унинг номи айтилмагунча камдан-кам таом тақдим этиларди. Расулуллоҳ ﷺ қўлларини калтакесакка чўздилар. Шунда у ердаги аёллардан бири: «Расулуллоҳ ﷺга олдиларига нима тақдим этганларингизни айтинглар!», деди. Улар: «Бу калтакесак!», дейишди. Расулуллоҳ ﷺ қўлларини кўтардилар. Холид ибн Валид: «Ё Расулуллоҳ, калтакесак ҳаромми?», деди. У зот: «Йўқ, лекин у менинг қавмим юртида бўлмагани учун унга кўнглим тортмаётганини сезяпман», дедилар. Холид деди: Шунда мен уни олдимга тортиб едим, Расулуллоҳ ﷺ эса қараб турардилар ва мени қайтармадилар.

أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ ، قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ : أَحْسَبُهُ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ ، عَنْ أَبِي وَاقِدٍ اللَّيْثِيِّ ، قَالَ : قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ ، وَالنَّاسُ يَجُبُّونَ أَسْنِمَةَ الْإِبِلِ وَأَلْيَاتِ الْغَنَمِ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : " مَا قُطِعَ مِنْ بَهِيمَةٍ وَهِيَ حَيَّةٌ، فَهُوَ مَيْتَةٌ "

Abu Voqid al-Laysiy (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ Madinaga kelganlarida, odamlar tuyalarning oʻrkachini va qoʻylarning dumbasini kesib olishar edi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Tirik hayvondan kesib olingan narsa — oʻlaksadir», dedilar.Абу Воқид ал-Лайсий (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Мадинага келганларида, одамлар туяларнинг ўркачини ва қўйларнинг думбасини кесиб олишар эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Тирик ҳайвондан кесиб олинган нарса — ўлаксадир», дедилар.