أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ ، عَنْ عَمْرٍو يَعْنِي : ابْنَ دِينَارٍ ، عَنْ جَابِرٍ ، قَالَ : " بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ثَلَاثِ مِئَةٍ، فَأَصَابَنَا جُوعٌ حَتَّى أَتَيْنَا الْبَحْرَ وَقَدْ قَذَفَ دَابَّةً، فَأَكَلْنَا مِنْهَا حَتَّى ثَابَتْ أَجْسَامُنَا ، فَأَخَذَ أَبُو عُبَيْدَةَ ضِلْعًا مِنْ أَضْلَاعِهَا فَوَضَعَهُ، ثُمَّ حَمَلَ أَطْوَلَ رَجُلٍ فِي الْجَيْشِ عَلَى أَعْظَمِ بَعِيرٍ فِي الْجَيْشِ فَمَرَّ تَحْتَهُ، هَذَا مَعْنَاهُ "
Jobir (roziyallohu anhu) aytdi: «Rasululloh ﷺ bizni uch yuz kishi bilan (jangga) yubordilar. Bizga shunday ochlik yetdiki, oxiri dengizga keldik, u esa bir hayvonni (qirgʻoqqa) chiqarib tashlagan edi. Biz undan yedik, hatto badanlarimiz oʻziga keldi. Soʻng Abu Ubayda uning qovurgʻalaridan birini olib (yerga) tikladi, keyin lashkardagi eng baland boʻyli kishini lashkardagi eng katta tuyaga mindirdi, u esa uning tagidan oʻtib ketdi». Maʼnosi shudir.Жобир (розияллоҳу анҳу) айтди: «Расулуллоҳ ﷺ бизни уч юз киши билан (жангга) юбордилар. Бизга шундай очлик етдики, охири денгизга келдик, у эса бир ҳайвонни (қирғоққа) чиқариб ташлаган эди. Биз ундан едик, ҳатто баданларимиз ўзига келди. Сўнг Абу Убайда унинг қовурғаларидан бирини олиб (ерга) тиклади, кейин лашкардаги энг баланд бўйли кишини лашкардаги энг катта туяга миндирди, у эса унинг тагидан ўтиб кетди». Маъноси шудир.