أَخْبَرَنِي الْعَبَّاسُ بْنُ سُفْيَانَ L1504 ، عَنْ زَيْدِ بْنِ حُبَابٍ ، أَخْبَرَنِي رَجَاءُ بْنُ حَيْوَةَ ، قَالَ : سَمِعْتُ عُبَادَةَ بْنَ نُسَيٍّ الْكِنْدِيَّ ، وَسُئِلَ عَنْ امْرَأَةٍ مَاتَتْ مَعَ قَوْمٍ لَيْسَ لَهَا وَلِيٌّ، فَقَالَ : " أَدْرَكْتُ أَقْوَامًا مَا كَانُوا يُشَدِّدُونَ تَشْدِيدَكُمْ، وَلَا يَسْأَلُونَ مَسَائِلَكُمْ "
Rajo ibn Hayva aytdi: Ubada ibn Nusay al-Kindiydan bir qavm bilan birga vafot etgan, valiysi yoʻq ayol haqida soʻralganida, uning shunday deganini eshitdim: «Men shunday qavmlarga yetishdimki, ular sizlar kabi qattiqlik qilmas va sizlarning masalalaringizni soʻramas edilar».Ражо ибн Ҳайва айтди: Убада ибн Нусай ал-Киндийдан бир қавм билан бирга вафот этган, валийси йўқ аёл ҳақида сўралганида, унинг шундай деганини эшитдим: «Мен шундай қавмларга етишдимки, улар сизлар каби қаттиқлик қилмас ва сизларнинг масалаларингизни сўрамас эдилар».