أَخْبَرَنِي الْعَبَّاسُ بْنُ سُفْيَانَ ، عَنْ زَيْدِ بْنِ حُبَابٍ ، أَخْبَرَنِي رَجَاءُ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ ، قَالَ : سَمِعْتُ عَبْدَةَ بْنَ أَبِي لُبَابَةَ ، يَقُولُ : " قَدْ رَضِيتُ مِنْ أَهْلِ زَمَانِي هَؤُلَاءِ أَنْ لَا يَسْأَلُونِي وَلَا أَسْأَلُهُمْ، إِنَّمَا يَقُولُ أَحَدُهُمْ أَرَأَيْتَ، أَرَأَيْتَ؟ "
Rajo ibn Abu Salama aytdi: Men Abda ibn Abu Lubobaning shunday deyayotganini eshitdim: «Men oʻz zamonamning bu ahlidan shunga rozi boʻldim: ular mendan soʻramasin, men ham ulardan soʻramayin. Ularning biri faqat: ‹Aytgin-chi, aytgin-chi?› deydi, xolos».Ражо ибн Абу Салама айтди: Мен Абда ибн Абу Лубобанинг шундай деяётганини эшитдим: «Мен ўз замонамнинг бу аҳлидан шунга рози бўлдим: улар мендан сўрамасин, мен ҳам улардан сўрамайин. Уларнинг бири фақат: ‹Айтгин-чи, айтгин-чи?› дейди, холос».