Sunan ad-Dorimiy · HadisСунан ад-Доримий · Ҳадис220
أَخْبَرَنَا مَنْصُورُ بْنُ سَلَمَةَ الْخُزَاعِيُّ ، عَنْ شَرِيكٍ ، عَنْ أَبِي حَمْزَةَ ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ ، قَالَ : " لَقَدْ أَدْرَكْتُ أَقْوَامًا لَوْ لَمْ يُجَاوِزْ أَحَدُهُمْ ظِفْرًا، لَمَا جَاوَزْتُهُ، كَفَى إِزْرَاءً عَلَى قَوْمٍ أَنْ تُخَالَفَ أَفْعَالُهُمْ "
Ibrohim aytdi: «Men shunday qavmlarga yetishdimki, agar ulardan biri bir tirnoqcha ham (chegaradan) oʻtmaganida, men ham oʻtmagan boʻlardim. Bir qavmni ayblash uchun ularning amallariga xilof qilinishining oʻzi kifoya qiladi».Иброҳим айтди: «Мен шундай қавмларга етишдимки, агар улардан бири бир тирноқча ҳам (чегарадан) ўтмаганида, мен ҳам ўтмаган бўлардим. Бир қавмни айблаш учун уларнинг амалларига хилоф қилинишининг ўзи кифоя қилади».