أَخْبَرَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ ، حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ ، حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ رِئَابٍ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ : " اغْدُ عَالِمًا أَوْ مُتَعَلِّمًا، وَلَا تَغْدُ فِيمَا بَيْنَ ذَلِكَ، فَإِنَّ مَا بَيْنَ ذَلِكَ جَاهِلٌ، وَإِنَّ الْمَلَائِكَةَ تَبْسُطُ أَجْنِحَتَهَا لِلرَّجُلِ غَدَا يَبْتَغِي الْعِلْمَ مِنْ الرِّضَاءِ بِمَا يَصْنَعُ "
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu) shunday der edi: «Olim boʻlib yoxud oʻrganuvchi boʻlib tongni qarshila, bu ikkisining orasida boʻlma. Chunki bu ikkisining orasidagi kishi johildir. Albatta, farishtalar ilm izlab chiqqan kishiga, u qilayotgan ishdan rozi boʻlib, qanotlarini yozadilar».Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу) шундай дер эди: «Олим бўлиб ёхуд ўрганувчи бўлиб тонгни қаршила, бу иккисининг орасида бўлма. Чунки бу иккисининг орасидаги киши жоҳилдир. Албатта, фаришталар илм излаб чиққан кишига, у қилаётган ишдан рози бўлиб, қанотларини ёзадилар».